Maçı başında Simao'dan, duvarlara asılacak muhteşem bir fotoğraf. "Bu sezon futbol dünyası böyle gol görmedi" dedim.
Bir gol de böyle alkış görmedi.
Golden sonra Beşiktaş'ta rakibi hakimiyet altına alan bir irade.
Yardımlaşmaya baktım da.
Takım ruhu ağızdan ağza dolaşan alın teri şişesi.
Sahada pozisyonlar az ama gördüğümüz bir futbol hadisesi.
* * *
Buna karşılık Fenerbahçe'de içe dönük bir anlayış.
Ne zaman ki, Emre oyun kurucu role sığınıp öne çıktı, Beşiktaş savunmasının "gerçek değeri" ortaya çıktı.
İlk yarının son çeyreğindeki Fenerbahçe takımı 2 net pozisyonu harcarken, "futbol pozisyon hesabına bakmıyor" dedim.
* * *
İkinci yarı da ilk yarının kopyası gibiydi. Beşiktaş'ın baskılı görünüp, maçı koparacakmış hissi veren anlayışı. Fenerbahçe'nin inadı.
İki takım teknik direktörünün de yanlışları çok.
Varyete yaparken Quaresma'ya tahammül eden Carvalho'nun, futbol oynamaya başladığı an Quaresma'yı çıkarması gibi.
Aykut Kocaman'ın, takımın en canlı hücresi olan, Alex'in attığı golün azmettiricisi olan Caner'i oyundan alması gibi.
Sahanın en ağır işçisi Ernst'i ayakta alkışladım.
* * *
Dün gece her ne kadar futbol ayaklanması varsa da... Maçın sonunda atılan atkılar, maçın sonucundan daha değerliydi. Maçın başında açılan kapılara inat.
Hakeme gelince...
Fırat Aydınus özellikle Emre için açık aczane gibiydi.
Beşiktaş'ın yediği golden önce Alex'in Aurelio'ya yaptığı net faule bakın.
