Hangi eylem başında yapılan hataların yolundan dönüldüğü halde duruşunda inat eder de, masumların canının yanmasına bile zemin hazırlar?
Özgürlük herkesin hakkı. Gerçek bir demokrasi hepimizin özlemi.
Herkesin elinde Türk bayrağı var ama sokaklar korku filmine dönüştü.
Nereye götürülmek isteniyoruz?
Meseleyi büyük boyutlara taşımak için seçilmiş provokatörler var.
Herkes günahlarını yan tarafa süpürüyor. "Benim özgürlüğüm, senin özgürlüğünün başladığı yerde biter" duygusunun hiç önemi kalmadı. Hoşgörü kayboldu.
Medyanın kör gözüne olduğu kadar, insanları gazlayanlara da tepkimiz olmalı.
Medyanın içinde hızlandırılmış kışkırtıcılık kurslarından mezun olan adamlar var.
Oturduğu yerden; "Sizin kadar cesurunu görmedik!" gazlamasının söylemcisine bakın.
Yeri gelmiş askerle bir olmuş, yeri gelmiş siyasetçiyle! Milyon dolarları da gazeteciliğin bu soysuz siyasetiyle kazanmış.
Yoksa namuslu bir gazetecinin milyon dolarlarının olması ne mümkün!
Orantısız güce karşıyız. Şiddete dibine kadar karşıyız.İ nsanların ölmesine karşı çıkmazsak, Allah katında kul değiliz zaten.
Ama bu eylem yolundan sapmaya başladığı zaman, meseleye barışçı yoldan bakmak, her fikre saygı duymak; insanlığın da göreviydi, gazeteciliğin de.
Üstelik gerçekler şekillenmeye başlandığında bile yapılmadı bunlar.
Ölen insanlar var, binlerce yaralı. Ağlayan analar, kutuplaşan toplumlar.
Bu eylemden sonuç alamayanların, filmin ikinci yarısında nasıl bir oyunu sahneye koyacağını düşünüyor musunuz?
Bunlar bir gerçektir, komplo teorisi değil.
Mesele gerçekten masum başlamıştır ama sonrasında Başbakan'a karşı üretilmiş bir ayaklanmaya dönüşmüştür.
Meselenin arkasında kimlerin olduğunu görebilmek için, Başbakan'ın Amerika'ya gitmeden önce Reyhanlı'daki patlamaya.
Amerika dönüşü İstanbul'daki patlamaya bakmak yeterli olacaktır.
Eller var, bu filmi sahneye koyarken, bizleri birbirimize düşman eden.
O eller, şimdi ellerini ovuşturuyor!
Her film seyirciler için yapılmıştır.
Seyrettiğimiz filmin konusunu anlamadıysanız, sonunu bekleyeceksiniz.
Ve bilinmelidir ki...
Her film mutlu sonla bitmez!
***
Bir mektup
Küçük bir kız öğrenciden mektup aldım özetini yayınlıyorum. "Şu sıralar korkularıma kilitlendim Hakkı Abi. Geceleri uyuyamıyorum.
Sanki birileri gelip kapımızı kıracak gibi hessediyorum, Sokağa çıkmaktan korkuyorum.
Hayatta eksildim, umutsuzluğum arttı.
Gündüzlerim de karanlık artık.
Kendi ülkemde çaresizlikten korkuyorum!
Sesimi duyur Hakkı Abi."
Şiddetin de nefretin de bitmesi gereken bir ülkede, ülkesini seven herkesin yapması gereken bir şeyler var.
Mutluluk Takvimi
Kaybettiğin için üzülme, kazanmaya çalış. Satın aldığın kitabı oku. Sokak kedilerine ziyafet çek. Oyuna gelme.Okyanusta dalgalara
Koşardık seninle
Ruhunu soyunurdun
Çırılçıplak
Dön de bir maziye bak
Adını bulursun
Kumların üzerinde
Bir efsane gibi
Herkes anlatır bu masalı
Mahzun bir prenses
Deli bir adamla
Sonu olmayan
Bütün sevdalar gibi
Kadere yenildik
Şimdi yarım kalmış
Şarkılar gibiyiz
Okyanusta bir damla
Hakkı YALÇIN
