İnsanlığın her halini bulabildiğim, isyanların bile en zarifine şahit olduğum yıllara bakarım.
Öğretmenlerim vardı, her bayram hatırını sorduğum.
Yaşlı insanlar vardı, "Seni görmek istiyorum evladım" dediklerinden, evlerine kadar gidip ziyaret ettiğim.
Gazeteciliğimin en özel yılları.
Okuyucularımın en zarif olanlarıydı onlar.
Hiçbirinin siyaseti yoktu, vicdanları dağ gibi.
Hepsini kaybettim.
16 Ocak 2004 yılında bir babanın dramatik mektubunu yayınlamışım.
Okuyunca içim sızladı yine. "Mırın kırın etse de, yalvar yakar iki ekmeği yazdırabilmiştim bakkal amcaya.
O akşam da kuru ekmeği çaya katık etmek, sofrayı kurabilmek için çocuklarıma.
Dışarıda ayaz vardı, kış soğukluğunu alabildiğine hissettiriyordu.
Tenekeden içi boş sobamız da bizimle üşüyordu öylece.
Büyük kızım yüzünde acı bir ifadeyle kulağını tutmuş, tüm doktor korkusuna rağmen onu hastaneye götürmem için dil döküyordu.
2 yaşındaki kızımın derdiyse, kaç gündür içemediği süt ve aç karnıydı.
Sevgili eşim gribe yakalanmış, yüksek ateşle yatıyordu. Ve bütün bunların içinde cebimde 1 liram bile yoktu Hakkı Abi. HHH Küçük kızımı şekerli suyla, ablasını ise 'yarın doktora gideriz' yalanıyla uyuttum.
İş ilanları için eski gazeteleri karıştırdım.
Şiirlerin ilişti gözüme de, son bir hırsla sarıldım kaleme.
Öyle ya, ben ve benim gibiler her gün küçücük umutlar yaratarak dayanırız hayata. HHH Ne olur yanlış anlama Hakkı Abi.
Aç olabilirim ama avuç açacak kadar düşüncesiz değilim.
Sizden ekonomik yardım istemeye hakkım olmadığını biliyorum ama iş konusunda yardımcı ol bana.
Şerefim üzerine yemin ederim ki, mahcup etmem seni. İyi bir garsonum mesela, iyi bir halk müziği yorumcusu.
Ama halkın bütünün türkü söylediği bir ülke, popstarların peşinde koşuyor ya, umudum yok yeteneklerimden. HHH Ne olur abi bir şiir yaz bana.
Çocuklarım için, yarınlarım için.
O zaman kurban olurum sana.
Sağol abi, en azından bugünkü ümidim oldun. Mektubuma adımı yazma abi, çocuklarımın gururu kırılmasın."
Kendilerini umutla şereflendiren böyle babalar hala var. Acıyı da onlarda deniyor hayat, gururu da. Çünkü bazı babalara sefalet de yakışmıyor. Zenginlik de...
***
Altı yanmış yemektir piyango.
Aralık ayı boyunca ateşte unutulup, 1 Ocak'ta farkına varılan.
***
Madem öyle
Ünlülerin Umre'ye gitme biçimine bakıyorum. "Canlı yayın!"
Teşhir sanatı.
Eğer bu gidiş inancın yolculuğuysa.
Bazıları geçmişte çaldıklarını, kolay yoldan kazandıklarını iade etsin.
O zaman Umre'ye gittiklerini herkese söylemelerine bile gerek kalmaz.
Yükleri hafifler!
***
Görev duygusu en büyük terbiye gücüdür.
***
Sağlığına dikkat et, ortalık mikrop kaynıyor. Çocuklara armağan al. Ihlamur iç. Türk müziği dinle.***
Kendimi bildim bileli
Şefkat oldun sen bana
Yorgun gecelerimde
Nöbet oldun sen bana
Bir nefes almak için
Hep sebep oldun bana
Gördüğüm günden beri
Müebbet oldum sana
Alnımın teri
Gözümün feri
Ne yeminler ettim
Aşkım üstüne
Kimse senin kadar
Sevmedi beni
Günahın vebalin
Başım üstüne
Hakkı YALÇIN