Bazı günler köftelik kıyma istersiniz de, "Bugünkü etim size uymaz" der.
Pek hoşunuza gider. "Delikanlı kasap" dersiniz.
Balıkçınız vardır, o günkü balık da size uymaz ama sizden gayrisine o balığı kakalar.
O balıkçı da delikanlıdır.
Size kıyak yapıp, başkalarına ihanet edenleri pek seversiniz.
Her koyun kendi bacağından asılıyorken, gemisini kurtaran kaptandır.
Kötü kıyma, ya da kötü balık satanlara "hoop" diyemeyenler, aynı mal başkasına satılırken, "Bana satmadı ya" diyerek satıcıyı övgüye boğanlar, sistemin mimarlarıdır.
Tıpkı politika gibi.
Günahların kaynağını bildiği halde suskun kalmak budur işte.
Sizin yemediğiniz kıymayı, başkasının yediğini biliyor da susuyorsanız, insanlık suçu işlediğinizi de bilmelisiniz.
Bayat balığın çöpe atılmasını sağlayamıyorsanız, içinizdeki kötülük kök salıyor demektir.
Sizden başkasına bardak içinde zehir sunulsa da, sizler canınızı kurtarıyorsunuz ya, mesele bitti.
Size dokunmayan yılanları beslemek gibi.
Herkesin bir delikanlısı olduğu içindir ki, delikanlılık denen şey, ruhunu yitirdi.
Böyle çirkin alışverişlere çanak tuttukları içindir ki, kasabınız da, balıkçınız da, üç paralık insanlardır.
Masanın altına giren ellerin temiz olması mümkün değildir çünkü.
O yüzden böyle delikanlı kasapları ve balıkçıları olanlar, önce kendileriyle yüzleşmeli.
Benim tanıdığım en delikanlı gerçek "vicdandır!"
Vicdanı olmayan bir insanın, delikanlı olarak anılmasından daha büyük bir cinayet yoktur.
Ne acıdır ki...
Bizim gibi ataerkil ülkelerde, delikanlılığın etek giymesinin de mahsuru yoktur.