Galatasaray, kendi içinde palazlanan ağalık sistemini, futbol imecesine dönüştüremediği içindir ki, Bursa'da kaybetti.
Futbolcuları takımın üzerine çıkarıp, değerlerin üzerinde tepinmesini izleyenler, nasıl kazanabilir ki.
Bu maçın ardından Şükrü Saracoğlu'nda taş olsa kımıldardı ama Fenerbahçeli futbolcuların, Kasımpaşa karşısında kılı bile kıpırdamadı.
Çirkinlikleri bağışlamaktan daha büyük bir zaaf olamaz.
Kazım'ı, Bilica'yı, Güiza'yı baş tacı edenler, Roberto Carlos'un çoktan gittiğini fark etmeyenler, Gökhan Gönül'ün elden ayakta kesilmesine göz yumanlar, daha çok bedel ödetirler.
Beşiktaş, ezeli rakiplerinin şımarık hallerini pek seviyor.
8 maç önce üzerine toprak atılan takımın canlanmasında, Beşiktaş'ın kendini onarması kadar, rakiplerinin şımarmasının da sebebi var.
O yüzden dağ gibi puan farkını bir solukta tüketen Beşiktaş, bayramda liderlik pankartı bile açtı.
Beşiktaş hikayelerin sonunu seviyor.
Tıpkı geçen sezon olduğu gibi.
Trabzonspor'un "Ben ölmedim ayaktayım projesi" Ünal Karaman'la açılışını yaptı.
Bugün Şenol Güneş'in atacağı imzayla, hayat bulması, ihtimal dahilinde.
Bursa ve Kayseri'nin hedefleri büyüyor.
Onlardaki Avrupa ateşi, bu sezon ligin denge unsuru.
Türkiye'nin karanlık yüzüne gelince...
Şike meselesini biraz daha kurcalasınlar, Türkiye'nin altı üstüne çıkar.
Bu ülkenin "yeraltı tarihi" bilinenden zengindir.
Bilinmeyenden tehlikeli.
