Liderliğe iyi davranmayanları liderlik terk etti.
3 büyükler birbirinden kopya çekerken, Kayserispor liderlik bayrağını göndere çekti.
Fenerbahçe kolay yenilgi cumhuriyeti...
Ruhsuzluk ve uyumsuzlukla simetrik yenilgiler.
Futbolun yasası belli.
Disiplin komasına giren bedelini öder.
Ama maçtan sonra hakemlere yüklenen ve takımın içindeki sorumsuzlara tek söz etmeyen Aziz Yıldırım, ülkeyi germenin bedelini ödemez.
Çünkü bizde mazeret duvarına yaslanmak klasik savunma biçimidir, yazık ki itibar görür.
Futbolcuların parmak izlerini silmekle, hakemleri suçlamak arasında "büyük başkanlık" yatar! O yüzden Güzia yan gelir yatar, Santos iskeletini sürükler, Mehmet Topuz keyfine bakar.
Galatasaray da farklı değil.
Kendi içinde aramadığı günahları hakemde aramak büyüklükse...
8 eksikli İstanbul Büyükşehir karşısında, Kewell'ın, son dakikada köşe gönderindeki zaman çalma çabası, büyüklüğü inkar etmenin en gerçekçi fotoğrafıydı.
Büyük takımlar, hakemlere yüklenerek ayakta kalmayı başkaldırı sanmasınlar.
Çünkü gerçek başkaldırı Kayseri'deki gibi olur. Yürekle, gençlikle ve emekle.
Sabırla, umutla ve bilekle.
Futbolun hakkını verenlerin.
Futbol da hakkını veriyor.
O yüzden bizler de, Tolunay Kafkas ve Kayserisporlu futbolcuların hakkını verelim.
Tarihi alkışlarla.
