Tahsin Şahinkaya da...
İfade vermiş... "Bugün olsa...
Yine darbe yapardım" demiş.
Halkın 12 Eylül'ü alkışladığını söylemiş.
Evet mesela ben...
O dönemde ülkücüydüm.
Ankara'dan bir adam geldi.
Tanımıyorum.
Karşısına çıkardılar beni.
"Sana görev veriyorum" dedi.
Ve ekledi; "Artık sen komünistsin.
Komünistlerin mahallesine takılacaksın.
Onların gittiği kahvelerden çıkmayacaksın.
Arkadaş olacaksın komünistlerle.
Hatta biz o kahveleri basacağız.
Seni fena halde döveceğiz.
Senin komünist olduğuna inanacaklar.
Sonra istihbarat yapacaksın.
Kim hangi yoldan eve gidiyor diye."
Çünkü o dönemlerde...
Siyasi görüşü olanlar öldürülmemek için...
Her gece başka yoldan evine giderdi.
Gencim hatta çocuğum o dönemde.
Korktum.
Muhbirlik yapacaktım.
Ve yakalanan muhbirlere...
Nasıl işkenceler yapıldığını...
Nasıl öldürüldüğünü biliyorduk.
Bir hafta evden çıkamadım.
Bir hafta sonunda...
12 Eylül darbesi oldu.
Sevindim...
Muhbirlikten ve öldürülme korkusundan...
Kurtulmuştum.
Ancak bize görev veren...
O esrarengiz adam kimdi?
Arkasında kimler vardı?
Yıllarca bu soruyla çalkalandı kafam.
Susurluk patlayınca...
Darmadağın oldu beynim.
Susurluk, devlet-çeteler üçgeniydi.
Kamyonun çarptığı mercedeste...
Bir isim vardı...
Abdullah Çatlı...
Ve o da...
Ülkü Ocakları Başkanlığı yapmıştı.
Derin devlet adına...
Puerto Rica'da eğitim almış...
Benim başkanım...
"Memlekete komünizm geliyor...
Eyvah" diye...
Bizi öne itenlerin içinde...
Vatanını canı-ı gönülden sevenler de vardı...
Ama derin devletten de...
Biri bizi gözetliyordu...
"Bak yeşil yeşil" şarkısıyla...
Ve birileri bizi kullanıyordu"
Bak derin derin" türküsüyle...
Bizi bazıları dolmuşa bindirip...
Birbirimize kırdırdıkça...
Daha çook darbeciler çıkar.
"Yine darbe yaparım" diyen.
