Türkiye'nin 3-2'lik İtalya mağlubiyetinin faturası Stefan Kuntz'a kesildi: 85 milyon insan bu tabloyu hak etmiyor

GÜRCAN BİLGİÇ-BAKMAK VE GÖRMEK Arkadaş (Kuntz) Portekiz finaline üçlü (aslında beşli) savunma ile çıktı. Elendik ama iyi oynadığını iddia etti. Orta sahayı dirençli oyunculardan da kurmadı.Burak'ın kaçırdığı penaltının arkasına saklandılar hep birlikte ve İtalya maçına geldik. Arkadaş (Kuntz) yine sistemini değiştirmedi. Bir gün önce 'Oyuncular seviyor' dedi. Seviyorlar ama yapamıyorlar, bunu fark edemedi. Her yeni teknik direktörün düştüğü hatayı yaşıyor aslında. 'Geldi, değiştirdi, fark yarattı' denmesinin peşinde. 'Olabilecek' ile 'yapılabilecek' arasındaki farka gözleri kapalı. Bu noktada 'egolar' devrede. Portekiz'de de, İtalya karşısında da bir tane bile 'bek hücumu' yapamadık. Hadi, 'Defansı beşledik, pozisyon da vermedik' de diyemiyoruz. Neresinden tutsak, elimizde kalıyor milliler. Bu kez de 'hazırlık maçı' örtüsünün arkasına saklanacaktır muhtemelen. Ya da Ozan Kabak'ın sakatlığının dengeleri bozduğundan falan bahseder.Hakan'ın müthiş şutları için 'kaçan şans' yorumunu da yapabilir. Kendini kandırır. Genç bir takımımız var. Kuntz'un farkında olmadığı, sahada 'liderinin' olmadığı. Bu grubu bir hedefe organize edebilirsiniz ama kazanma duygusunu veren, ortamı geren, etrafı sorumluluk almaya zorlayan o 'lider' oyuncudur. Cengiz'in golünden sonra kaleye gitmeyi unutan, ayağında bir top bile tutamayan Enes ile hücum organize etmeye çalışan, kendi takımlarındaki pas ve pozisyon ezberlerinden 'bizim çocukları' uzaklaştıran Stefan Kuntz'un yeni mazeret üretimine hazırlanın. Ben 'bakan' değil, 'gören' teknik adamın arkasından giderim. Bizim çocuklar 'ezberciliğin' kurbanı olacaklar. Birlikte yanacağız. AHMET ÇAKAR-İYİ BAŞLADIK KÖTÜ BİTİRDİK Deniz bitti artık, umutlar bir başka bahara kaldı.... Fakat dün gece bazı gerçekler çok net göründü. Önce şunu sormak lazım; İtalya kalecisi Donnarumma kaleciyse bizimkiler ne? Bunu sadece dün gece hatalı gol yiyen Altay için söylemiyorum. Uğurcan'ın da Altay'ın da uluslararası maçlarda gösterdiği büyük bir başarı yok. Üstelik dün geceki İtalya, yarım İtalya bile değildi; çeyrekti... Kaleci ve emektar Chiellini dışında bir çok isim, ideal kadronun oyuncusu değil. Aslında maça golle başladık. Cengiz sağdan girdi, iyi vurdu. Ama ne olduysa sonra oyun İtalya'ya geçti. İki takım arasında ciddi anlamda fizik ve ikili mücadele üstünlüğü farkı var. Topu almaları, vermeleri, boşa çıkmaları, yere sağlam basmaları, bizden çok farklı. Biz ise kendimizi kandırıyoruz. Yok Kerem 30 milyon Euro eder, Uğurcan ile Altay 20'şer milyon eder gibi gibi gibi… Yediğimiz ikinci gol, çok manasız. Kalecinin top kaptırması ya da pası rakibe atması gibi bir şey kabul edilemez ama biz ikinci golü böyle yedik. Sonuçta bir turnuva daha geride kaldı. Bu ülke 2002'den beri bir Dünya Kupası görmedi. Üstelik futbolun bu kadar sevildiği, bu kadar paranın harcandığı bir ülkeyken… 85 milyon insan bu tabloyu hak etmiyor. Şimdi soru; Kuntz'la devam edilecek mi? Bence edilmemeli. İyi çocuk, hoş çocuk olabilir ama Türk Milli Takımı'nın teknik direktörü olmak için birçok şeyi eksik. Özellikle Portekiz'de kaybettiğimiz maçta kadro tercihi başta olmak üzere yanlışları çoktu. Ülke futbolu bitti, kulüpler Avrupa'ya gidemiyor, gidenler başarılı olamıyorlar, hakemler de bölündü. Kısaca Türk futbolunun içine edildi.