Yoksa bu saatten sonra benim için bir şey ifade etmiyor.
Her şey 16 yaşımda başladı. O güne kadar oğlan çocukları gibi sokaklarda oynardım. Gösterişli bir kız olmadığım için erkeklerin gözdesi de değildim. Bir tek geceleri saklambaç oynarken yanıma gelen Orkun, öylece oturur sobelenmeyi beklerdik. Tam o günlerde uzaktan bir akraba ziyaretimize geldi. Benden 17 yaş büyüktü ve beni kandırdı. Birlikte kaçtık. Evlendik.
Ömür boyu beni aşağıladı. Zaten kızım doğmuştu. "Bundan başkası- hele de dul kalırsam- suratıma bakmaz" diyerek katlandım. Son 5 yılımız küs geçti.
Tahmin ettiğiniz gibi başka kadın varmış!
Evimize girip çıkan, benim kızın "Uyuz" dediği sünepe bir kadın. Yani hiç beklemezsiniz. Meğer kadına ev açmış ve herkes karı-koca sanıyormuş. Tabii hemen boşandım.
Evlendiğimizde küçücük bir atölyesi vardı, sonra çocuk arabası yapmaya karar verdi ve ben sabahlara kadar puset içlerine satenden kapitone diktim.
Fabrika-dükkan sahibi oldu. Boşanırken emeğimin karşılığını isteyebilirdim. Gurur yaptım. Şimdi genç kızlara tavsiyem, her şeyde onurunuzu koruyun ama kimsede hakkınızı bırakmayın.
Hele de sizi sömürüp, köşeye atan biriyse.
Bu zat 80 yaşında öldü. Malını mülkünü karısının üzerine geçirerek. Kızım "Bana değer vermeyen babanın hiçbir şeyini istemem" diyerek mirası reddetti.
Şimdi çok başarılı bir akademisyen, benim mükafatım da bu zaten.
Rumuz; 75 yılın ardından
■ S.U. CEVAP;
Gözyaşları içinde okudum. Evladınıza ve size uzun ve sağlıklı bir ömür diliyorum.
