Bir tartışma esnasında kimin doğruları söylediği değil, kimin sesinin daha çok çıktığı önemlidir ve bir tartışmayı kazanmanın en geçer yolu, nabza göre şerbet vermektir.
Bir şeyleri asla tartışma düzeyinde bırakamadığımızdan varlığından söz edemeyeceğimiz şeydir.
Tartışmayı pek beceremeyiz maalesef. Tartışma bizim için sadece kavganın giriş paragrafıdır, bahanesidir.
Karşı tarafın iddiaları yerine direk karşı tarafın kişiliğini hedef alırız.
Genellikle tartışmanın en hararetli noktasında karşı taraf ikna seviyesine geldiyse ve sen haksız duruma geçtiysen hemen şu cümlelere başvurursun;
BİR kere o eli indir! LAN bi sus lan! BAK hala konuşuyo! NE diyon lan sen?Tartıştığınız insanı ne zaman maymuna, ne zaman köpeğe benzetebileceğinizi de iyi biliriz.
Aynı kafa atmak gibi.
Karşılıklı konuşmayı, tartışmayı beceremediğimizden sık sık başvurduğumuz yolu izah için küfürle yetinilmediğinde icabında kötek devreye girer.
Birbirimize derdimizi anlatmayı bir şekilde başarmamız lazım.
Sanırım hepimizde olan en büyük eksik empati kuramamak.
LÜZUMSUZ BİLGİLER
KİM Jong Il'in biyografisinin kişisel başarılar kısmında hava durumunu kontrol edebildiği, tuvalete çıkmadığı ve hamburgeri icat ettiği yazar.
TESPİTLİ YORUM
Otobüste yanımda oturan çocuk çarpılıyor sandım, meğer beni rahatsız etmeden cebinden telefonu çıkarmaya çalışıyormuş.
NE KADAR OLDU?
Flash TV haber spikeri Gökhan Taşkın, Obama Türkiye geldiğinde yüzünü siyaha boyayarak ''İsteyenin bir yüzü kara, vermeyen Obama'' diyeli 11 YIL OLDU
AlkışlıYorum
EĞER otoyol gişelerinde elindeki oto teybini kart okuma cihazına tutan birini görürseniz; bilin ki teybine sıkışan CD'yi KGS kartı ile çıkarmaya çalışmıştır, kartı teybin içine kaçırıp çıkaramamıştır.
Gişelere gelince çıkmayan kart yerine "Ya okursa" deyip teybi yerinden çıkarmıştır, tehlikeli biri ya da salak değildir, sadece şanssızdır...
Ve o kişi ben değilimdir, alakam yoktur...
