Aynı evin içinde herkesin başka bir ekrana baktığı bir çağdayız. Baba telefonda, anne sosyal medyada, çocuk tablette… Aynı sofraya oturup birbirinin yüzüne bakmak, birlikte bir şey yapmak, hatta uzun uzun sohbet etmek bile giderek lüks haline geliyor. İşte tam da bu yüzden İstanbul'da düzenlenen AileFest'i sadece bir festival olarak görmemek gerekiyor.
Rami Kütüphanesi'nde 26 Eylül'de başlayan ve 6 Ekim'e kadar devam edecek AileFest26'nın bence en önemli tarafı, aileyi yeniden aynı yerde ve aynı etkinliğin etrafında buluşturmayı hedeflemesi. Üstelik bunu nasihat vererek değil; müzikle, kitapla, sporla, oyunla, atölyelerle ve eğlenceyle yapıyor.
"Aile ve Nüfus On Yılı" kapsamında düzenlenen festivalde 0-3, 3-6 ve 7-12 yaş gruplarına özel alanlar oluşturulmuş. Çocuklar eğlenirken anne-babalar kenarda telefonlarına gömülüp onları beklemiyor; birçok etkinlik özellikle ebeveyn ile çocuğun birlikte katılacağı şekilde hazırlanmış. Bence işin püf noktası da burada.
Çünkü çocukların artık oyuncağa, tablete ya da yeni bir telefona değil, anne-babalarıyla geçirecekleri gerçek zamana ihtiyaçları var.
Festivalin magazin tarafı da hayli renkli. Asuman Krause'nin sunduğu "Aileler Yarışıyor" sahnede aileleri karşı karşıya getirirken, Rafadan Tayfa çocukları buluşturuyor. Akşam olduğunda ise mikrofon sanatçılara geçiyor. Yaşar'dan Kıraç'a, Kubat'tan Ekin Uzunlar'a, Cengiz Özkan'dan İncesaz'a uzanan geniş bir müzik yelpazesi var. Final günü ise Ümit Sayın, Ferda Anıl Yarkın ile Metin-Eda Özülkü sahnede olacak.
Bir yanda konserler, diğer yanda Acar Baltaş, Hayati İnanç, Güven İslamoğlu, Ayşegül Çoruhlu gibi isimlerin söyleşileri… Kitap fuarı, çocuk atölyeleri, spor alanları ve festival lezzetleri de cabası.
Bir milyondan fazla ziyaretçinin beklendiği söyleniyor. Umarım o rakama ulaşılır. Ama benim için asıl başarı ziyaretçi sayısı değil. Festivalden çıkan bir çocuğun annesine ya da babasına, "Bugün çok eğlendik, yine birlikte bir şey yapalım" demesi.
Çünkü teknoloji çağında belki de aileyi korumanın en basit ama en etkili yolu şu: Aynı evde bulunmak değil, gerçekten birlikte olmak.
