Dava kadınları, insanlık kadınları.
Onlar hayatın uçurumlarında direniyorlar.
Namussuzluğa, popülerliğe ve kolay hayata...
Askerdeki kocasını nasıl boynuzladığını anlatan kadınları gördük. Onlara şöhret ve para dağıttı televizyonlar.
Eteğini çekiştiren ahlaksız şöhret annelerini de gördük.
Şehit annelerini de.
İkisine verilen değer, gazetelerin kalitesinin resmi belgesidir zaten.
Sosyetik züppelerden biri, Bodrum'daki sevgilisinden darbe yemiş de, gazetelerde ağlaşıyor!
Doyumsuz kadınlar ihanetten başka ne üretir ki?
Paralı hanzoların kaderi değişmiyorsa, o kadınlar mı değişecek?
O kadınların boyalı saç tellerinde, kendilerini boğuyor küçük kızlar.
Çocukların masum rüyaları kirleniyor.
Bedenlerini gecelik otel gibi kullandıran kadınlara sayfaları sebil etmek midir gazetecilik?
Erkeklerin kucaklarında seyahat eden kadınların "sanatçı" sayılması ihanet değilse, ihanetin sözlük açıklaması nedir?
Bunların da ilavesini verir mi gazeteler?
Her gün yeni bir gül daha düşüyor bataklığa.
Akşamları kim bilir kaç genç kızı kaybediyoruz usul usul.
Eteklerini çekiştiren basit şarkıcıların şarkılarına kapılıp da.
Ne kadınlar vardı, hala var.
Onlar hayatın sonuçlarına katlanıyor da, onurla yaşıyorlar.
Hala inandıkları davadan zerre kadar ödün vermiyorlar.
Aşka değer veriyorlar, otomobil markasına değil.
Onların sayesinde bu ülke hala ayakta.
Politikacıların pis ağızlı siyasetine.
Ve bu televizyonlara rağmen.
