İran'da Musaddık'ı ve Mısır'da Mursi'yi deviren darbelerle, Kıbrıs'taki İngiliz üssü Agratur ve Ankara'nın nasıl bir ilişkisi olabilir?
Aynı cümle içinde farklı görünen 'dört başlık' nasıl bir palelelliği gösterir diye düşünebilirsiniz...
Bu 'dört başlık' arasında çok yakın bir ilişki var.
CIA'dan sürpriz bir açıklama, bu dört başlık arasında sağlam bir paralellik kurmamızı sağladı.
Mısır darbesinde Amerikan'ın rolü tartışılırken, Amerikan Ulusal Güvenlik Arşivi, İran Başbakanı Muhammed Musaddık'ın bir askeri darbeyle devrilmesinin 60. yıl dönümünde CIA'nın söz konusu 1953 İran darbesinde sorumluluğunu kanıtlayan belgeleri yayınladı.
İran'da Başbakan Musaddık'ı deviren 1953 darbesinde İngiltere'nin ve ABD'nin sorumluluğu yaygın bir kanaat olarak biliniyor ancak konu yine de tartışmalı olmanın ötesine geçemiyordu. Musaddık, göreve gelmesinin ardından İran petrollerini millileştirmişti.
Darbenin petrol için yaptırıldığı tahmin ediliyordu.
Ortaya çıkan yeni belgeler 1953 İran darbesinin başından sonuna kadar planlı bir CIA darbesi olduğunu kanıtlamış oldu.
"Pentagon'un İran operasyonu / Ortadoğu'nun kaderini değiştiren darbe" kitabını, 2006 yılında yazan Doğu-Batı Araştırmaları Enstitüsü Başkanı, uluslarararası stratejist Ömer Özkaya'yı hep birlikte kutlamalıyız. Yıllar önce, kapalı kapılar ardındaki bu CIA darbesini ortaya çıkarmayı başarmış Ömer Özkaya'yla, Mısır darbesini, Gezi'nin arka planını ve Türkiye'nin, sıcak geçeceği iddia edilen sonbaharını konuştuk.
Ömer Özkaya, çok önemli olduğunu düşündüğüm bir analizi şöyle açıkladı:
"1953 yılı, Musaddık darbesi, Kıbrıs'ta İngiliz Agratur Üssü'nde planladı. CIA VE MI6 tarafından komuta oradaydı, iş oradan yürütüldü. 2013 yılı, Mısır Darbesi'nin de Kıbrıs bağlantılı hazırlandığını düşünüyorum.
Türkiye üzerinde oynanan ve darbe zemini oluşturacak sinsi planlarında Musaddık darbesinin kopyası olduğunu görüyorum''
Musaddık'a darbe kopyası
Özkaya, şöyle devam etti: Mussaddık'ın başını çektiği Ulusal Cephe hareketi Batı karşıtı milliyetçilik, milli kimliğin oluşmasında ve formalaşmasında aktif rol alıyordu. İran çağdaş tarihinde ilk defa bir başbakan şaha karşı çıkıp kendi istediklerini yapabiliyordu.
Musaddık, 1951'de İran Meclisinde Anglo-Persian Petrol Şirketi'ni millileştirme kararı alınca, halk ve aydınlar büyük çoşku yaşadı.
Ama petrolün millileştirilmesi İngiltere için tam bir felaketti. Çünkü İngiltere'deki her araç, her ev, her fabrika, İran'dan gelen petrole bağımlıydı. Şimdi İranlılar petrolün musluğunu ele geçirmişlerdi.
İçeride ve dışarıda muhalif kuvvetler, Musaddık'ı devirmek için ekonomik ambargo, limanların ablukası, Musaddık'ı BM'ye ve Adalet Divanı'na şikâyet etmek gibi her yolu denediler. Muhalefet sokağa döküldü. Gençler direnişe geçirildi. Grevler ve toplu gösteriler teşvik edildi. Musaddık'ın etkili olan komünist eğilimli Tudeh Partisi'ni yanına alması da ABD'deyi kaygılandırmıştı.
ABD'nin tekliflerine 'evet!' diyen Şah, CIA'ın, İran istihbarat örgütü ve Ordu içindeki formatladığı cunta, Musaddık'ı tarihten silme operasyonuna başladı. Darbe yapıldı.
Darbenin ardından demokrasi bir kenara itildi. Petrol sektörünü millileştirme kararı iptal edildi' Özkaya'nın son cümlesi: "İran Başbakan'ı Musaddık milliydi. Mısır Cumhurbaşkanı Mursi milliydi. Ve Başbakan Erdoğan'da milli bir devlet adamı. Ankara'da milli masa'yı kurdu. TC'nin YENİ BİR RUHLA, MİLLİ DURUŞUNU simgeliyor"
SONUÇ: Mısır'da Mursi muktedir olacak kadar iktidarda kalsaydı, 100 yıllar boyunca kral ve kraliçelerin inşa ettiği bir yapı (Ortadoğu) ciddi ölçüde yara alırdı. Yaşanan bunca hadiseye rağmen tuhaf değil mi?
İngiltere'nin adı geçmiyor.
Muhafazakar demokrat tek bir ülke var.
Türkiye.
Müslümanlıkla demokrasiyi başarıyla yürüyor. Bu tek örneği sarsmak için boş durmuyorlar. Türkiye, olanları ve olası gelişmeleri muhakkak bu çerçeve içinde düşünmelidir. Hep uyanık olmalıyız.
Tedbirlerimizi ona göre almalıyız.
"Milli ruh, milli duruş'' onları en çok korkutan özelliğimiz olacaktır.