Takvim.com.tr 18 yaşında görme yetisini kaybeden Macide Büşra Yeloğlu, annesinin sözleriyle hayata tutundu
Macide Büşra Yeloğlu, 18 yaşında görme yetisini kaybedince eve kapandı. Annesinin "Ayaklarının üzerinde durman gerekiyor" sözleriyle hayata sarıldı.
Takvim.com.tr Giriş Tarihi:
Konya'da 2 yaşındayken görme sorunu yaşadığı fark edilen Macide Büşra Yeloğlu'nun yapılan muayenesinde, anne karnında göz damarlarının gelişmediği belirlendi. Yıllar içinde görme yetisi giderek azalan Yeloğlu, 18 yaşına geldiğinde tamamen görme engelli oldu.
Hafızlık eğitimine de devam eden Yeloğlu, görme yetisini kaybetmesinin ardından hayata küstü ve kendisini eve kapattı. Bu süreçte annesinin sözleri, onun hayatında dönüm noktası oldu.
18 yaşında görme yetisini kaybeden Macide Büşra Yeloğlu, annesinin desteğiyle hayata tutunarak eğitimini sürdürüyor. (Fotoğraflar: DHA)
İLK BASTONU PASPAS SAPI OLDU
Annesinin, "Bir şekilde hayatını idame ettirmen, ayaklarının üzerinde durman gerekiyor" sözleriyle cesaret verdiği Yeloğlu, eline tutuşturulan paspas sapıyla ilk kez tek başına dışarı çıkmaya başladı.
Yeloğlu, yaşadığı süreci şöyle anlattı:
"Görme engelli olduktan sonra o süreçte hiç kimseyle görüşmek istemedim. Tamamen bir kapanma sürecim olmuştu. Bir gün annem gelip de 'Kızım hadi kalk bakalım. Biz sana baki değiliz. Sen bize baki değilsin. Bir şekilde hayatını idame ettirmen gerekiyor. Ayaklarının üzerinde durman gerekiyor' demişti. Benim ilk bastonla tanışmam aslında baston olarak değildi. Bir paspas sapıyla tanışmıştım. Annem bir paspas sapı vermişti bana. 'Git ekmek al' demişti. Anne ve babamın desteğiyle birlikte fatura ödemeye gittim. Ekmek almaya gittim. İşte belirli birkaç yakın mesafede olan yerlere giderek, bastonla tanışarak hayata atılmaya çalıştım annemin de desteğiyle. Annemin o sözü aslında bana bir öz güven yüklemesiydi. Onların sayesinde şu an bir şekilde kendi işimi kendim görebiliyorum"
HAFIZLIĞINI BRAİLLE ALFABESİYLE TAMAMLADI
Yeloğlu, ailesinin desteğiyle günlük işlerini kendi başına yapmayı öğrenirken yarım bıraktığı hafızlık eğitimine de yeniden başladı. Hafızlığını Braille alfabesiyle tamamlayan Yeloğlu, 2 yıllık İlahiyat Fakültesi ön lisans eğitimini bitirdi.
Şimdilerde Radyo Televizyon Programcılığı bölümünde eğitimine devam eden Yeloğlu, annesinin kendisine kazandırdığı özgüvenin hayatını değiştirdiğini belirtti.
"CEZA OLDUĞUNU DÜŞÜNÜYORDUM"
Toplumda bazı kişilerin engelli bireylere yönelik olumsuz ve kırıcı ifadeler kullandığını belirten Yeloğlu, bu sözlerin kendisini geçmişte daha da içine kapattığını söyledi.
Yeloğlu, "O zamanlar bunun bir ceza olduğunu düşünüyordum. 'Siz ne günah işlediniz de bakalım Allah size bu cezayı verdi' gibi maalesef ki yurdum insanından bu tarz cümleler duyabiliyoruz. Bunları duyunca içe tamamen kapanmıştım. Annemin ve babamın, ailemin desteğiyle bir öz güven yüklemesiyle artık hayata atılmaya başladım. Öncesinde belki ailem bu kadar destek vermeseydi ben bu kadar öz güvenli, kendini geliştiren bir insan olamayabilirdim. Toplumda bazı insanlar dışarıya çıktığımızda genelde 'Siz neden kendi başınıza dışarıya çıktınız?', 'Aileniz yok mu?', 'Sahibiniz yok mu?' gibi cümleler sarf ediyorlar. Keşke bu cümleler yerine bize daha motive edecek, takdir edecek cümleler kullansalar. Ben hafızlık sürecindeyken 'Keşke parmaklarını bunlarla yormasan, parmakların yoruluyor', 'Sen yapmasan mı?' gibi olumsuz cümleler kuran insanlar olmuştu" diye konuştu.
"ÖNEMLİ OLAN YOLDAKİ TAŞLARI TOPARLAMAK"
Yaşadığı zorluklara rağmen eğitimini sürdüren Yeloğlu, engelli bireylere dışarıdan gelen olumsuz seslere kulak asmamaları çağrısında bulundu.
Yeloğlu, "Hayatta herkesin karşısına bir engel çıkabiliyor. Önemli olan bu yoldaki taşları toplaya toplaya gidebilmek. Engelli bireylere şunu söylemek istiyorum. Dışarıdaki seslere asla aldanmayın. Olumsuz sesler sizin için bir engeldir. Siz o engelleri duymadan, atlaya atlaya bir şekilde hayatınızı idame edebilirsiniz. Çok güzel şeyler başarabilirsiniz. Önemli olan yoldaki taşları toparlamak" dedi.
TAKVİM UYGULAMASINI İNDİRMEK İÇİN TIKLAYIN
