Yeşilçam'ın sırları onunla gitti I Ebru Akçatepe: Babam tam bir sır küpüydü

2017 yılında hayatını kaybeden Yeşilçam'ın usta oyuncusu Halit Akçatepe'nin kızı Ebru Akçatepe, A Para'da yayınlanan Biz Bize programına konuk oldu. Sabah'tan İlker Gezici'nin haberine göre Akçatepe, babasına dair özel açıklamalarda bulundu.

25 yıl sanat direktörlüğünün ardından Türkiye'ye dönüp AKM ve CSO Ada Sanat Koordinatörlüğü görevini üstlenen Akçatepe, Sinan Özedincik ve Merve Yurtyapan'ın sorularını yanıtladı.

Akçatepe, "Babam yalanı, ikiyüzlülüğü, sahteliği, dedikoduyu hiç sevmezdi. Tam bir sır küpüydü. Rol arkadaşları bu huyunu bildikleri için bütün sorunlarını ona anlatırdı. Yeşilçam'ın tüm sırları babamla birlikte gitti" dedi.

13 Nisan'da AKM'de Halit Akçatepe anısına ʺYeşilçam Ustalarına Saygı Gecesiʺ düzenlenecek. (Haberin fotoğrafları AA ve Takvim Foto Arşiv'e aittir.)

HAYATA MİZAHİ YÖNDEN GÜLER YÜZLE BAKABİLİYORSAM BABAM SAYESİNDE

13 Nisan'da Yeşilçam Ustalarına Saygı Gecelerini babam Halit Akçatepe anma gecesiyle başlatıyoruz. Babamla aynı sahnede filmde rol almış sanatçı dostlarının röportajlarından oluşan bir belgesel olacak. Sahnede iki can dostu var. Emel Sayın ve Nükhet Duru.



Onlara klarnet virtüözü Serkan Çağrı eşlik edecek. Geceyi Erkan Kolçak Köstendil sunacak. Hadi Çaman'la Erkan komşularıymış.
"Erkansız hiçbir turneye gitmem" demiş, turnelerden güzel anıları var.


6 ay önce hem Atatürk Kültür Merkezi'nde hem de CSO Ada Ankara'da Genel Sanat Koordinatörü olarak göreve başladım.
Okuduğum ve evlendiğim yer olan Viyana'da 32 sene sanat direktörlüğü yaptım. Viyana sanat kokan inanılmaz bir şehir. Babamın rahatsızlığıyla Türkiye'ye döndüm, onunla ilgilendim.

Babamdan çok şey öğrendim hayata ve işime dair.
İkiyüzlülükten, yalandan uzak durmamızı, paranın pulun esiri olmamamızı öğütlerdi. "Ne olursa olsun dürüstlükten vazgeçmeyin" derdi. Şımarıklıktan nefret ederdi. Hiçbir zaman şımarmadık. Dedikodu yapmayı hiç sevmezdi.
Sır saklamayı çok severdi, müthiş bir sırdaştı. Sanat camiası bunu çok iyi bilir. Ben de o özellikleri almışım.

Onun sayesinde 5 yaşında kahve yapmayı öğrendim. Türk kahvesini çok severdi, günde 8-10 kahve içerdi. Çok büyük miras bıraktı. Hayata bugün mizahi yönden güler yüzle olumlu bakabiliyorsam onun sayesinde...

Çok iyi dostumdu hem de çok iyi babaydı. İyi bir baba-kız ilişkimiz vardı. Lisede "Tiyatrocu olmak istiyorum" dedim babama.
Aldı beni karşısına, "Hayatın boyunca tiyatro erkek arkadaşından, eşinden ve çocuklarından önce gelir. Eğer buna razıysan, ol" dedi.
O gün karar verdim olmamaya. Tiyatrocu olmadım ama işin yönetici tarafında kaldım. Hiç pişmanlığım yok.

Yeşilçam filmleri çok sıcak samimi olduğu için nesilden nesle seviliyor.
Türk toplumu onları çok sevdiği halde hiç şımarmadılar ve bunu üstünlük olarak görmedik. Hepsini kalbimize gömdük.
Ezbere biliniyor bütün replikler.



Babamın filmlerini izlerken mutlu oluyorum ama hüzün doluyorum.
Orada ama dokunamıyormuşum gibi. "Keşke yanımda olsaydı" dediğim zamanlar oluyor.
Bugün olsa hemen kahvesini yapar, oturur anlatmaya başlardım. Zaten bir gün ona anlatacakmış gibi biriktirmeye devam ediyorum.
Nur içinde yatsın.

Viyana, Prag, Budapeşte ve son olarak Bodrum'da resim sergileri yaptım. Ama şu an çok yoğunum.
Viyana'ya ilk gittiğim dönemde Türk toplumunu sanat dünyasına katmaya yönelik çalışmalarım oldu. 1989'da ilk Türk tiyatrosunu kurdum.
1992'de Viyana Kültür Merkezi'ni kurdum. Uluslararası birçok sanatçının o sahnede yer almasını sağladım. Türkiye'den bir çok sanatçıyı ağırladık orada. Babam 4 defa geldi.

Erol Günaydın, Nejat Uygur, Nükhet Duru, Ara Güler, Müşfik Kenter, Yıldız Kenter gibi isimleri Viyana'daki halkla buluşturdum.

SONRAKİ HABER

Iğdır'da husumetli aileler çatıştı