Prof. Dr. Nihat Hatipoğlu kaleme aldı: Kur'an-ı Kerim bu ayda indi

Ramazan, Kur'an-ı Kerim ayı olarak bilinir. Bizler de bu ayda Resulullah'ın okuduğu gibi yavaş yavaş ve düşünerek Kur'an okuyalım.

Bir ramazan gecesi. Ramazanın 17 veya 27'sine tekabül ediyor. Efendimiz (SAV) 40 yaşında. Hira'da. Mekke'ye hâkim dağın başında, mağarada. Biraz sonra o dar mekânda insan suretinde Cebrail görünür ve ilk vahyi söyler. Hz. Peygamber ilk anda belki farkında değildir ama o son Peygamber olarak seçilmiştir. Hira, bunun Resulullah'a tebliğ edildiği yerdir.

Prof. Dr. Nihat Hatipoğlu kaleme aldı: Kuran-ı Kerim bu ayda indi (AA)

Yüce Allah, Peygamber'ine ilk tebliği Mekke'nin zirvesindeki bu tepede yapmayı irade edecektir. Ramazan ayı Kur'an-ı Kerim ayı olarak anılır. Bizler de bu ayımızı Kur'an bilinciyle bilinçlendiğimiz bir muştuya çevirelim. Resulullah'ın okuduğu gibi Kur'an okuyalım. O, Kur'an-ı Kerim'i okuduğunda yavaş yavaş ve düşünerek okurdu.

Mesela "El-hamdu lillahi Rabbil âlemin"der ve beklerdi. Sonra "Er-Rahmanir Rahim"derdi. Sonra durur"Maliki yevmid din"derdi. Fatiha'yı bile böyle kademe kademe okurdu. Okunan her Kuran harfi için ahirette bir manevi derece verilecek. Kul, manen yükseldikçe yükselecektir. Bu hususta en şanslı olanlar okuduğunun hakkını yaşayarak veren hafızlardır. Kur'an-ı Kerim okurken ne çok bağırmak ne de sessiz okumak tavsiye edilmiştir. Hz. Peygamber (SAV) bir gece yanından geçtiği Hz. Ebu Bekir'in sessizce Kur'an okuduğunu görür.

Prof. Dr. Nihat Hatipoğlu kaleme aldı: Kuran-ı Kerim bu ayda indi (AA)

Devam eder. Birazdan Hz. Ömer'i görür. O da seslice, bağırarak okuyordu. Ertesi gün iki dostunu da çağırır. Hz. Ebu Bekir'e niye sessiz okuduğunu sorar. Hz. Ebu Bekir,"Allah sessizleri de duyar. Ona duyurmaya ihtiyaç yoktur ki" der. Hz. Ömer de der ki: "Şeytanları kovalıyordum. Onun için bağırarak okuyordum." Efendimiz şöyle buyurur:

"Ebu Bekir, sen sesini biraz yükselt. Ömer, sen de sesini biraz indir." Yani okurken bağırarak başkasının ilgisine muhatap olma veya ne okuduğunu anlamayacak kadar sessiz olma. İkisinin arasını bul. Kur'an-ı Kerim'i düşünerek okumak lazım. Ve Kur'an'ı terk etmemek, ibret almak ve hayata uygulamak gerekir. Hz. Peygamber (SAV) şöyle buyuruyor:

Prof. Dr. Nihat Hatipoğlu kaleme aldı: Kuran-ı Kerim bu ayda indi (AA)

"Kim Kur'an'ı öğrenir ve sonra terk ederse Kuran mahşerde onun yakasına yapışır ve şöyle der: Ya Rabbi senin bu kulun beni terk etti. Ve benimle amel etmedi. Aramızdaki hükmü sen ver."

Dünyada iken Kur'an'ı terk edeni, ahirette de Kuran terk eder. Okuduğunuz ayetleri anlayarak ve uygulayarak yaşarsanız, işte okuduğunuz o ayetler kabrinizde ve ahiretinizde size ışık ve dost olur. Bugün okurken elinize aldığınız Kuran, yarın sizin elinizden tutar. Ve cennetin sonsuz güzelliğinde bir insan suretinde sizinle beraber koşar.

Prof. Dr. Nihat Hatipoğlu kaleme aldı: Kuran-ı Kerim bu ayda indi (AA)

'ALLAH'IM, ÜMMETİMİ KORU, ÜMMETİME ACI!'
İbni Amr ibni As (RA) anlatıyor: Bir gün Resulullah (SAV), Hz. İbrahim (AS) hakkındaki şu ayeti okudu:

"Rabbim! Bu putlar insanların çoğunu yoldan çıkardı. Artık kim bana uyarsa bendendir; kim de bana karşı gelirse elbette sen çok bağışlayan, koruyup gözetensin." (İbrahim, 14/36). Ardından Hz. İsa'nın (AS) Kur'an'daki şu sözlerini söyledi:

"Onlara azap edersen, onlar zaten senin kullarındır. Eğer onları bağışlarsan, elbette sen güç ve kudret sahibi, her şeyi yerli yerince yapansın."(El-Maide, 5/118). Daha sonra Peygamber Efendimiz ellerini açtı:

"Allah'ım, ümmetimi koru, ümmetime acı!" diye dua etti ve ağladı. Bunun üzerine Allah-u Teala, Hz. Peygamber'in neden ağladığını bilse de sırf Peygamber'inin dilinden duyulsun diye Cebrail'e emretti:

"Cebrail (AS) git Muhammed'e niçin ağladığını sor." Cebrail de ona geldi ve niçin ağladığını sordu. Resulü Ekrem ümmeti için duyduğu endişe yüzünden ağladığını söyledi. Onların azaba düşeceği endişesinden ağladığını söyledi. Zaten Allah-u Teala onun ne için ağladığını çok iyi bilmekteydi. Cebrail aldığı cevabı Allah-u Teala'ya iletince, Cenab-ı Hak ona şöyle buyurdu:

"Cebrail! Muhammed'e git ve ona, 'Allah ümmetin hakkında seni razı edecek, seni asla üzmeyecek. Sen razı olacaksın' dediğimi söyle!" (Müslim, İman, 346).

Prof. Dr. Nihat Hatipoğlu kaleme aldı: Kuran-ı Kerim bu ayda indi (AA)

BİR AYET
"Sizden, iyiye çağıran, doğruluğu emreden ve fenalıktan men eden bir cemaat olsun. İşte kurtuluşa erenler yalnız onlardır." (Âl-i İmran, 104)

BİR HADİS
"Allah'ın kulunun tövbesinden duyduğu sevinç, birinizin çölde kaybetmiş olduğu devesini bulmasından dolayı duyduğu sevinçten daha fazladır." (Müslim, Tirmizi)

BİR SEVAP
Peygamber (SAV) orta parmağı ile işaret parmağını yan yana getirerek şöyle dedi:

"Ben ve yetime bakan kimse cennette böyleyiz."

Prof. Dr. Nihat Hatipoğlu kaleme aldı: Kuran-ı Kerim bu ayda indi (AA)

SORU - CEVAP
İbadetler cennete girmek için mi yapılmalıdır?
Mümin, ibadeti Allah istediği için yerine getirir. Müslüman elbette cenneti ister ve elbette cehennemden korkar. Ama ibadetini cehennem korkusu veya cennet arzusuyla yerine getirirse ibadetin ruhunu anlamamış olur. Hz. Ali, cennet veya cehennem niyetiyle ibadet edenleri paralı kölelere benzetir. Allah rızası ve sevgisi, ibadetin gayesi olmalıdır.

Borç ödememek için mal varlığını eş üzerine yapmak haram mıdır?
Elbette haramdır. Zira bu hareketimizle hukuku ve hak sahibini aldatmış oluruz.

Küs durmanın hükmü nedir?
Peygamber Efendimiz, bir insanın diğer bir insanla üç günden fazla küs kalmasının uygun olmadığını belirtmiştir. Bunun tek istisnası, küs kalınan kişiyle konuşulması hâlinde ciddi maddi ve manevi kayıpların olması durumudur. Kişi karşısındaki insanın iffet, güvenilirlik gibi hâllerinden emin değilse kendisinden uzak durabilir.