Trabzonspor - Fenerbahçe maçı sonrası flaş yorum: Alın size Mesut Özil!

GÜRCAN BİLGİÇ - YAPTILAR YAPACAKLARINI Üçüncü dakikada öne geçmek Fenerbahçe'nin beklediği değildi. Ancak 23'te gelen ikinci sarıdan kırmızı, kimse için sürpriz olmadı. Kim Min Jae, faul olduğu tartışılan bir pozisyonda, Ali Şansalan'a istediği fırsatı verdi. 'Fırsat' derken, maçı izleyenlerin Nwakame'nin şiddetli itirazdan görmediği sarı kart ile Gustavo'nunkini karşılaştırırsanız, bunun nedenini de anlarsınız. Böymesine kritik bir maçı iki takım adına da kötü izlenimleri bulunan genç bir hakeme vermekti ilk hata. Sonrasında genç Altay'ın ikramı geldi. 10 kişi kaldıktan saniyeler sonra skorda eşitlik sağlandı. Bir nefes almaya bile 'fırsat' bulamadan, 'yenilmemek' emrini uygulamaya çalıştı Fenerbahçe. Akla gelecek en kötü senaryo ile karşılaştılar. Pereira, eksilen bölgeye Gustavo'yu çekti, Mesut Özil'i de merkez ikiliye. İkinci yarı başladığında da 'beşli savunma'dan vazgeçmedi. 4-4- 1'i deneyerek orta sahada sayıyı eşitleyebilirdi halbuki. Ya da Mesut ve Rossi ile savunma yapacaksa, bunu becerebilenler ile oynardı, niyetini anlardık. Rakibin analizinden uzak, kendi takımının yapabileceklerinin farkında olmayan bir teknik direktörü var Fenerbahçe'nin. 10 kişi ile yediği baskıya, rakibi aynen devam etsin diye strateji kuramayan, denenmiş ile devam eden, 'şahane seyirci'… Topu rakibe bırakıp, tempoyu düşük tutmak, kırılgan ortamda hatayı da peşine taktı elbette. Szalai – Cornelius mücadelesinde sadece 'teması' faul gören FİFA hakemi, ilk gördüğü doğruyu, yanlışa çeviren bir de hakem varken, farklı sonuca davetiye çıkarıldı elbette. Tabela bu sezon da hakemlerin Fenerbahçe'ye nasıl baktığını, hani fırsatlarla karar vereceklerini gösteriyor bize. Pereira ve oyuncularının bu rüzgara kendi sakarlıklarını ve hatalarını katmasını da izledik katmerli şekilde. EMRE BOL - REZİL HAKEM Sevgili dostlar; maçın kazananı, kaybedeni çok önemli değil. Önemli olan sahada güzel futbolu izleyebilmemiz. Ama maçın hakemi Ali Şansalan henüz 23. dakikada öyle bir kırmızı kart uydurdu ki adeta maçın içine etti. Omuz omuza bir mücadeleye nasıl böyle bir yorum yaptı inanın anlamak mümkün değil. Hal böyle olunca sahada oyun yerine kör dövüşü izlemek zorunda kaldık. Fenerbahçe iyice kendi sahasına çekildi, boşluk bulamayan Trabzonspor ise bol bol gereksiz pas yapmak zorunda kaldı. Bir hakem maçı nasıl bir takımdan alıp, öbürüne verir, çok net bir şekilde gördük. Benim Trabzonspor'un mücadelesine diyecek lafım yok. Ama bu kadar kötü ve art niyetli hakem futbol sahalarında zor görülür. Nwakeme'nin onlarca itirazını görmezden gelen Ali Şansalan, söz konusu Fenerbahçeli bir oyuncu olunca hemen kartı gösteriverdi. Kim'in pozisyonunda kırmızı kartı öyle bir çıkarışı vardı ki görmeliydiniz. Tokat atar gibi çıkardı kırmızıyı. Sanırım Fenerbahçe nefretiyle! Karşılaşma denk ve adaletli bir hakemle oynansaydı ne olacağını bilemem. Lakin Fenerbahçe iyi başlayıp, golü de bulduğu maçtan en az 1 puanı çıkarırdı. Bu hakeme sessiz kalanlar, Fenerbahçe'nin mağlubiyetine bıyık altından gülenler şunu unutmasın. Rezil hakemlerle mücadelem sonsuza dek sürecek. Sizin adalete ihtiyacınız olduğunda yine konuşacağım. Yeter ki bu art niyetli, yeteneksiz hakemleri futbolumuzdan temizleyelim. Fenerbahçe yönetimi artık sessiz kalmamalı. Ali Şansalan'a düdüğü astırmalıdır. REHA KAPSAL - PSİKOLOJİK ÜSTÜNLÜK Trabzonspor'un milli takım arasından sonra F.Bahçe'yi yenerek lider olma hayalinden başka düşüncesi yoktu. Fenerbahçe de lider gittiği deplasmanda lider dönmek istiyordu. Trabzonspor'un felsefesi topla beraber rakibe baskıyla pozisyon üretip gol bulmaydı. F.Bahçe de top rakipteyken tempoyla yaptığı baskılarla pozisyon üretkenliği yarattı. Oyun anlayışı farklı teknik adamlara sahip olan iki takımın derbi maçıydı. Trabzon endirekt hücum eden ve F.Bahçe ise topu kazandığı gibi çabuk kaleye giden oyun kültürleri olan iki takım. Derbide erken golü bulan F.Bahçe'nin, tam istediği ortam ve oyun yapısına uygun oyun oluştu. Bakasetas'ın attığı gol ve Kim'in atılıp eksik kalmasıyla denge Trabzon'a geçti. Skoru korumaya çalışan F.Bahçe, 5-3-1 düzeninde oynarken; Trabzonspor özellikle 1-1'den sonra Cornelius değişikliğine kadar pozisyon üretemedi. Bunun nedeni Djaniny gibi sırtı dönük tek santrforun oyuna devam etmesi… Cornelius'un daha önce oyun hamlesi olması gerekirdi. Nwakaeme sakatlandığında Abdülkadir çizgiye çekilip Cornelius ve Djaniny iki santrforla oynamalıydı. Hücum zenginliğini olumlu etkileyebilirdi. F.Bahçe'nin 10 kişi kaldıktan sonra Rossi ve Mesut değişikliği geç kaldı. İkili mücadele ve hücuma çıkmada tempolu olmayan iki oyuncuyla o dakikaları oynamak handikaptı. Oyunu tutma düşüncesi Pereira'da oluştu ama bunu orta saha hamlesi yaparak uygulaması gerekirdi. Özellikle son bölümde Trabzonspor, topla yaptığı baskının semeresini gördü ve bu önemli derbiyi kazanmasını bildi. Böyle derbi galibiyetleri puan açısından önemlidir ama ligin başı olduğu için F.Bahçe adına çok büyük sıkıntı olacağını düşünmüyorum. Trabzonspor adına faydası ise bu 3 puanın önemi, derbilerde alınan galibiyetlerin getireceği 'psikolojik üstünlüktür.' Trabzonspor da bu maçta sezon başı olmasına rağmen bu üstünlüğü aldı. YUNUS EMRE SEL - ÖZKAN SÜMER'E İTHAFEN Trabzonspor kendi standartları işin şaşırtıcı sayılabilecek bir 11'le çıktı maça ama bu kadronun şaşkınlığı Rossi golü kadar şaşırtıcı değildi. Yine topa hakim olan ama bu hakimiyeti bir baskıya dönüştürmekte hep ağır kalan Trabzonspor aynı alışkanlıklarıyla devam etti. Kim'in kırmızı kart görüşü, hemen ardından gelen gol tüm rüzgarı Trabzonspor lehine çevirecek derken bordo-mavililer yine topa hakim ama yine o hakimiyetten baskı üretemeyen bir görüntü verdi, Hugo'nun kafa vuruşu ve onun öncesindeki karambolü saymazsak. Trabzonspor'un 10 kişi kaldığı Konya deplasmanını hatırlayalım: eksik kalmış güçlü bir rakibe karşı Konyaspor müthiş bir baskı kurmuştu. Bu maç özelinde bekleneni tam manasıyla veremeyen Nwakaeme'nin ikinci yarı toparlanması bekleniyordu ki sakatlanıp oyundan çıktı. Bu noktada Yusuf Sarı yerine bir Cornelius tercihi Trabzonspor'un oynamaya çalıştığı oyunu daha anlamlı kılabilirdi. Hız, Trabzonspor için göze batan en kilit eksiklikti ilk yarı boyunca, ne yazık ki ikinci yarının başlarında da durum değişmedi. Oyuna Siopis ve Cornelius'un girişi, oyunun miladı oldu zira Trabzonspor top hakimiyetini nihayet kabul edilebilir bir baskıya çevirdi. Ki, bu etkiyi hemen fark eden Fenerbahçe kulübesi kendince önlemler almaya çalıştı. Fakat bu önlemler, nihayet sahip oldukları topları 'atabilecekleri' bir kuleye sahip olan Trabzonspor karşısında eksik olmalarının da etkisiyle bir netice vermedi. Trabzonspor talihsiz sakatlıklara rağmen özellikle Bakasetas, Abdülkadir ve özellikle oyuna girdikten sonra Siopis'in baskın oyunuyla zorlu rakibini çözdü. Şans oyunun görünmez büyücüsü, sıkı çalışma sizi bir yere kadar getiriyor yeteceğiniz ölçüsünde, ama o büyücünün bazen size ufak dokunuşlar yapması gerekiyor. Yusuf'un golündeki gibi… Bu akşam 75. Dakikadan sonra dalgalar gibi gelen, rakibinin üzerine bir sis gibi çöken, liderlik tutkusunun giziyle bir kemençe sözü gibi rakip kaleyi ablukaya alan, aldığı galibiyetle yediden yetmişe tüm taraftarlarını mutlu eden Trabzonspor, merhum efsane Özkan SÜMER'e de bir saygı duruşunda bulundu bu galibiyetiyle. ERMAN TOROĞLU - KIRMIZI VE PENALTI DOĞRU Kırmızı ve penaltı doğru Dün Fenerbahçe açısından, teknik direktör açısından dikkatle bir şey izledim. Şu intibaya vardım. Mesut, Fenerbahçe'de doğru dürüst oynamıyordu. Fizik olarak da iyi değildi. Ama Trabzonspor maçında kaptan olarak Mesut'u görünce şu kanaate vardım; Fener teknik direktörü Pereira, Mesut'u öyle bir maçta sahaya sürdü ki kafalarda olabilecek şüpheyi, teknik adam olarak da kendine gelecek okları bertaraf etmeye kalktı. Mesut'u kafadan 11'de oynattı. İşte Mesut oynuyor dedi. Tam da Trabzon maçı. Takımını şaha kaldırsın, bu maçın galibiyetinde büyük pay sahibi olsun dedi. Eğer yapamasaydı da ki şimdi öyle diyordur 'Alın size Mesut. Ben yapacağımı yaptım ama bir şey veremiyor' Diğer türlü kafalar karşık kalacaktı. Bunu yaparken Fenerbahçe'ye yazık oldu çünkü Fenerbahçe deneme tahtası değil. Mesut ile F.Bahçe 10 kişi oynadı. Biri daha atılınca 9 kişi oynadılar. Altay'ın kurdurduğu barajı da anlamak mümkün değil. Bakasetas topa vuracak. Topa yakın olan direği arkadaşlarına kapattırdı. Enteresandır direği kapatacak oyuncuyu baraja sokmadı. Bakasetas oraya vurdu ve gol oldu. Bu nasıl bir baraj kurdurmak inanılır gibi değil. Bu barajı antrenmanlarda çalışmak lazım. Baraj başını belirlersin, bu baraj otomatik kurulur. Demek ki Fenerbahçe bunu çalışmamış. Altay, Mili Takım'da da aynı hatayı yaptı. İyi çıkış sağladı, Fener kalecisi oldu ama düşüşe geçti. Oraya gelmek zordur ama orada durmak çok zordur Altay. Maçta 2 tane pozisyon var. Birincisi Kim'in atılması... Fenerbahçe arka 3'lüdeki oyuncuları ağır. 3-5-2'yi oynaman için bu oyuncuların hem süratli hem çabuk olmaları gerekir. Öyle bir pozisyonda sarı kart aldı. Trabzonspor'un oyuncuları hızlı adamlar. İkinci pozisyonda iki defans oyuncu arasına giren Djaniny ikisini de ekarte etti. Ceza alanına 1 metre kala da Fenerli oyuncu Kim onu arkadan dirseğiyle itti. Bakın yanyana mücadele olsa omuz omuza kabul ederim ama bu tarz müdahaleyi arkadan yaparsanız hakem faulü de verir, sarı kartı da verir. Bu pozisyona çok yorum yapılacak ama hakem doğru yaptı. Penaltı pozisyonunu tartışmaya gerek bile yok. Çok net penaltı. Direkt kırmızı da yapabilir miydiniz? Düşünmekte fayda var. Fenerli defans oyuncusu Szalai resmen grekoromen güreş yaptı. VAR'ın araya girmesiyle penaltı belirlendi.