Mercedes Benz – Patronun arabası:
Bu adam CEO gibi. İş insanı, ağırbaşlı, kendinden emin.
"Zenginim ama bunu Lamborghini gibi bağırarak söylemem" kafasında. Oturduğu koltuktan bile statü fışkırıyor.
BMW – "Ben hep en öndeyim" düşüncesindeki adam:
Bu adam trafikte asla arka sıralarda durmaz. Sürekli hızlanır, sürekli sollar ve sürekli sinyal vermeden şerit değiştirir.
Onunla araba sürmek bir deneyim değil, mücadele.
Ama hakkını yemeyelim, sürüş keyfi şahane.
Tesla – "Ben geleceğim kardeşim":
Sürekli yeni teknolojilerle, çevreci fikirlerle ortaya çıkan, Elon Musk'ın kafasını yaşayan bir tip. Konuşmalarının yarısı yapay zekâ, diğer yarısı elektrik tüketimi üzerine.
Araba sürmek yerine direksiyonu bırakıp "Yapay zekâ halleder" demeyi seviyor.
Rolls Royce – "Beni küçük insanlar kullanamaz":
Kraliyet ailesinden biri gibi. Yanına yaklaşmak bile zor, çünkü sahip olabilmek için önce bankada birkaç milyonun olması lazım. Arabaya binince şoförünüz bile olmak zorunda çünkü direksiyona dokunmak Rolls Royce sahibi olmanın felsefesine aykırı.
Maserati – Lüks ama deli dolu:
İtalyan şıklığı var ama arada bir "Ben de biraz Ferrari gibi olayım" diye çılgınlık yapıyor. Mahallede biraz lüks ama Ferrari kadar dikkat çekmiyor. Yani "Ben zenginim ama herkes bilmese de olur" diyen bir tip.
Peugeot – Fransız ruhuyla uyumlu:
Şık ama bağırmıyor.
Gösterişli ama ucuz.
Avrupa sokaklarında kaybolmuş, kahve içip sanat tartışan bir entelektüel gibi.
Performansı fena değil ama motoru da arada bir "Off, yoruldum" diyebilir.
Renault – "Ben h esaplıyım kardeşim":
Bu arkadaş, elindeki parayla en mantıklı seçimi yapan kişi. "Az yaksın, çok götürsün" kafasında. Biraz duygusal ama asla parasını boşa harcamaz. Bazen küçük arızalar çıkarır ama genel olarak uzun süre dayanır.
Citroën – "Farklı olmak benim işim":
Bu adamın arabası bile uçan halı gibi konforlu ama tasarımları biraz "neden böyle?" dedirten cinsten.
Yenilikçi ama bazen fazla cesur. "Ben farklı olacağım" diyerek sıradanlıktan kaçıyor ama bazen fazla yaratıcı olup kafaları karıştırıyor.
Subaru – Doğada yaşamayı seçen kişi:
Kamp malzemesi almadan gezmiyor. Dışarı çıkınca yağmur, çamur, kar demeden yoluna devam ediyor. Şehir hayatı ona azla geliyor, en sevdiği yerler dağ yolları. Ona "Hadi trekking yapalım" desen, hemen çantasını hazırlar.
BUNU BİLİYOR MUYDUN?
1887'de Ansel Bourne, Rhode Islandlı bir vaizken aniden hafızasını yitirdi ve Pennsylvania'da "A.J. Brown" adıyla iki ay boyunca dükkân işletti. Geçmişini tamamen unutmuş, yeni kimliğiyle normal bir hayat sürmüştü.
Ancak bir sabah uyandığında eski kimliğine döndü ve "A.J.
Brown" olarak yaşadığı süreci hatırlamıyordu.
Vakası, ünlü psikolog William James tarafından incelendi ve dissosiyatif kimlik bozukluğunun en erken belgelenmiş örneklerinden biri olarak kabul edildi.
GÜLÜ YORUM
@lossbandoleross Yan dairedeki komşunun oğlunu (2) arada sevmek için alıyoruz.
Bugün almaya gittim, üst kattakiler almış.
Üst kattan çocuğu aldım, tam eve girdim kapı çaldı. Alt kattaki komşu "Çocuk sizdeymiş versenize" diyor.
Ne bu, fırın tepsisi mi?
