Trabzonspor bu sezon yalnızca maç kazanmadı; yeniden bir kimlik hatırlattı. Türk futbolunun giderek ekonomik gücün belirlediği bir düzene dönüştüğü ortamda, Karadeniz'den yükselen o eski ses tekrar duyuldu: "Her şey parayla olmaz." Sezon başında tablo nettir aslında. Kadro değeri olarak İstanbul devlerinin gerisinde, rotasyon bakımından sınırlı, ekonomik anlamda dikkatli davranmak zorunda olan bir Trabzonspor vardı.
Buna rağmen ortaya çıkan sonuç küçümsenemez: zirve yarışının içinde kalan bir lig performansı, büyük rakiplere karşı dirençli oyun ve kupayla taçlanan bir sezon. Ama Trabzonspor'u farklı yapan hiçbir zaman yalnızca puan tablosu olmadı. Bu kulüp yıllardır Anadolu futbolunun sembolü olarak görüldü. İstanbul merkezli futbol düzenine karşı "başka bir hikâye yazılabilir" düşüncesinin en güçlü temsilcisi oldu. Bu sezon da aynı duygu yeniden canlandı. Tribünlerde "Emek", "İnanmışlık", "Mücadele" kelimelerinin sıkça duyulması tesadüf değil.. Çünkü takım sahada tam olarak bunu oynadı. Özellikle büyük maçlarda görülen özgüven dikkat çekiciydi. Trabzonspor, birçok Anadolu takımının yaptığı gibi yalnızca savunup fırsat kollayan bir görüntü çizmedi. Zaman zaman eksikleriyle boğuşsa da oyuna karakter koydu. Taraftarın istediği de tam olarak buydu: mücadele eden, reaksiyon veren ve formasının ağırlığını taşıyan bir takım.
Burada en önemli başlıklardan biri kuşkusuz Fatih Tekke oldu. Trabzonspor'da teknik direktörlük yalnızca taktik bilgisiyle yürütülecek bir görev değildir. Bu kulübün ruhunu anlamak gerekir. Fatih Tekke'nin avantajı da buydu. O, bu şehrin futbol hafızasını bilen biri. Taraftarın neye kızacağını, neye sahip çıkacağını bilen bir teknik adam olarak takıma yalnızca sistem değil, aidiyet duygusu da kattı. Saha kenarında bazen eksik kalan şey kalite değil, ruhtur. Trabzonspor bu sezon o ruhu yeniden buldu. Elbette eksikler yok değildi. Dar kadro yapısı özellikle yoğun fikstürde kendini hissettirdi. Bazı puan kayıplarında fiziksel düşüş ve alternatif eksikliği net biçimde görüldü. Daha geniş bir rotasyon olsaydı, belki de şampiyonluk yarışına çok daha uzun süre ortak olunabilirdi. İşte sezonun en büyük "Keşkesi" burada yatıyor. Ancak tüm tabloya bakıldığında şu gerçek değişmiyor: Trabzonspor bu sezon Türk futbolunda yeniden güçlü bir kimlik ortaya koydu. Sadece kendi taraftarına değil, yıllardır ekonomik uçurum nedeniyle geri planda kalan Anadolu kulüplerine de bir mesaj verdi: "Doğru aidiyet, doğru mücadele ve doğru atmosfer olduğunda hâlâ rekabet edebilirsiniz." Belki şampiyonluk gelmedi. Ama bazı sezonlar vardır; kupa kadar önemli olan şey insanların yeniden size inanmasıdır. Trabzonspor bu sezon tam olarak bunu kazandı.
