Fikret Çengel Dikkat, upgrade oluyoruz! Hayat sürekli bir üst sürüme geçiyor: Peki her yenilik gerçekten ihtiyaç mı?
Teknolojiyle hayatımıza giren upgrade kültürü artık yalnızca telefon, otomobil ya da evle sınırlı değil. Daha fit beden, daha iyi kariyer, daha yüksek yaşam standardı derken insan da kendisini sürekli yenilenmesi gereken bir “sürüm” gibi görmeye başladı. Peki bu değişim gerçekten ihtiyaçtan mı doğuyor, yoksa çağın dayattığı yeni bir alışkanlığa mı dönüşüyor?
Fikret Çengel Giriş Tarihi: Güncelleme Tarihi:
Bir zamanlar sahip olmak önemliydi, şimdi bir üst modele geçmek önemli. Teknolojinin hayatımıza soktuğu upgrade fikri, zamanla tüketimden yaşam biçimine dönüştü. Eskiyen yalnızca eşyalarımız değil; bazen kendimizi bile "bir önceki versiyonumuz" gibi görmeye başladık.
Daha iyi uyku, daha fit beden, daha yüksek maaş, daha iyi kariyer, daha genç görünüm, daha çok seyahat… Liste uzadıkça uzuyor.
Sorun şu: Hayatımızı sürekli yükseltirken, bulunduğumuz katın manzarasına bakmayı unutuyor olabilir miyiz?
Fotoğraflar Takvim Foto Arşiv ve sosyal medyadan alınmıştır.
Hayatımıza sessizce giren bir kelime var: Upgrade
Önce teknolojiyle tanıştık. Telefonun yeni modeli çıktı; eskisi hâlâ çalışıyordu ama yenisi daha hızlıydı, kamerası daha iyiydi, ekranı daha parlaktı. Sonra bilgisayar, otomobil, televizyon, saat… Bir süre sonra upgrade yalnızca eşyalara ait olmaktan çıktı.
Ev daha büyük olmalıydı. Araba daha yeni olmalıydı. İş daha iyi olmalıydı. Beden daha fit, tatil daha özel, hayat daha "kaliteli" olmalıydı. Ve sonunda insanın kendisi de upgrade edilecek bir ürüne dönüştü.
Daha iyi uyu. Daha sağlıklı beslen. Daha çok oku. Daha üretken ol. Daha az stres yap. Daha genç görün. Daha çok kazan. Daha bilinçli ol.
PEKİ NE ZAMAN BİTECEK?
Belki de çağımızın tuhaflığı burada. Eskiden değişim bir ihtiyaç olduğunda gerçekleşirdi. Şimdi değişim, başlı başına bir yaşam ritmine dönüştü.
Üstelik algoritmalar bu ritmi sürekli hızlandırıyor.
Her gün daha iyi bir beden, daha güzel bir ev, daha başarılı bir kariyer, daha düzenli bir hayat görüyoruz. Kendi hayatımızı başkalarının seçilmiş "üst versiyonlarıyla" karşılaştırıyoruz.
Sonra içimizden aynı cümle geçiyor: "Artık benim de bir üst versiyonuma geçmem lazım." Oysa daha iyi olmakla sürekli yetinmemek aynı şey değil. Gelişmek insana iyi gelir. Fakat hayatı sürekli güncellenmesi gereken bir yazılım gibi görmek, insanı kendi mevcut halinden uzaklaştırabilir.
Belki bazen yeni modeli almak yerine elimizdekini kullanmak, yeni hedef koymak yerine bulunduğumuz yerde durmak, kendimizi düzeltmeye çalışmak yerine kendimizi olduğu haliyle kabul etmek gerekiyor. Çünkü hayatın amacı sürekli upgrade olmaksa, insan ne zaman "tamam" diyebilecek? Belki asıl lüks artık daha fazlasına sahip olmak değil. Sahip olduklarımızın yettiğini hissedebilmek.
UPGRADE KÜLTÜRÜ
Teknoloji bize çok kullanışlı bir alışkanlık öğretti: Daha yenisi çıktığında eskisini değiştirmek. Bu mantık zamanla eşyalardan hayata taşındı. Daha yeni telefon, daha yeni araba derken daha yeni bir kariyer, daha yeni bir beden, daha yeni bir yaşam standardı aramaya başladık.
Upgrade artık satın alma davranışından çok daha fazlası; hayatı değerlendirme biçimimiz.
KENDİMİZİN "BETA" VERSİYONU MUYUZ?
Kişisel gelişim endüstrisi bize sürekli daha iyi bir versiyonumuzun mümkün olduğunu söylüyor.
Bu motive edici olabilir.
Fakat gizli bir mesaj da taşıyor: Şu anki halin yeterince iyi değil. İnsan kendisini tamamlanmış bir kişi olarak değil, sürekli güncellenmesi gereken bir proje olarak görmeye başladığında gelişim ile yetersizlik arasındaki çizgi kayboluyor.
EVİN YENİ DEĞERİ ESNEKLİK
Artık ev seçerken yalnızca metrekareye, oda sayısına veya manzaraya bakılmıyor. Aynı alanın gün içinde farklı ihtiyaçlara cevap verebilmesi önem kazanıyor. Sabah çalışma masası olan köşe akşam yemek alanına, boş bir oda spor veya hobi alanına dönüşebiliyor.
"DAHA İYİ"NİN SONSUZLUĞU
Daha çok para kazandıkça daha fazlasını istemek, daha fit oldukça yeni bir hedef koymak, daha iyi bir eve taşınınca daha büyüğünü düşünmek… Çünkü "daha iyi" mutlak bir nokta değil, sürekli hareket eden bir hedef. Ona ulaştığımızda hedef biraz daha uzağa taşınıyor.
HAYATIN VİTRİNLE KARŞILAŞMASI
Sosyal medya bize insanların hayatlarını değil, hayatlarının en iyi seçilmiş anlarını gösteriyor. Biz ise kendi hayatımızın tamamını görüyoruz. Bu nedenle başkasının tatili bizim sıradan günümüze, başkasının kariyer başarısı bizim günlük mücadelemize, başkasının kusursuz görüntüsü bizim aynadaki halimize karşı yarışıyor.
Telefonumuzu, arabamızı, evimizi, bedenimizi, kariyerimizi hatta kendimizi sürekli bir üst versiyona taşımaya çalışıyoruz. Peki "daha iyi" hayatın doğal hedefi mi, yoksa artık kurtulamadığımız bir alışkanlık mı?
BİR DE BUNU DENEYİN
Bir ay boyunca "Daha ne alabilirim?" yerine "Elimde olanı nasıl daha iyi kullanabilirim?" diye sorun. Cevap şaşırtıcı olabilir.
Her eski şey işlevini yitirmiş değildir. Bazen yalnızca daha yenisi piyasaya çıkmıştır.
Bazen yeni bir şey almak gerçekten ihtiyacımızdır. Bazen de mevcut hayatımızdan duyduğumuz memnuniyetsizliği yeni bir şeyle örtmeye çalışırız.
HER YIL YENİ VERSİYON
Telefonlarımız yılda bir yenilenirken, biz de farkında olmadan kendimizden yeni bir versiyon beklemeye başladık.
Yeni yıl hedefleri, yeni alışkanlıklar, yeni beden, yeni kariyer… Kendimizi bile sürüm numarasıyla değerlendirmeye başladık.
EDİTÖR NOTU
Belki de hayatımızda ilk kez "daha iyi" ile "daha çok" arasındaki farkı yeniden düşünmemiz gerekiyor. Çünkü teknoloji bize sürekli bir sonraki modeli gösterebilir. Ama bir sonraki hayat modelinin reklamını kimse yapmıyor.
Belki de mesele upgrade etmek değil; hangi noktada duracağını bilmektir.
EN PAHALI UPGRADE
Daha büyük bir hayatın bedeli bazen daha fazla para değil, daha fazla zaman, daha fazla stres ve daha az özgürlük olabilir.
DOWNGRADE DE BİR SEÇENEK
Belki de yeni trend, sürekli yükselmek değil; bilinçli olarak bazı şeyleri azaltabilmek. Daha küçük ev, daha az eşya, daha az ekran, daha az toplantı, daha az tüketim, daha az gösteriş… Çünkü her şeyin büyümesi hayatın da büyüdüğü anlamına gelmiyor.
TAKVİM UYGULAMASINI İNDİRMEK İÇİN TIKLAYIN
