12 Eylül Anyma İstanbul Konseri iptal edildi: Satanizm iddiaları, rave kültürü ve boykot tartışmaları organizasyonu takvimden çıkardı.

Eğlence endüstrisinin görsel-işitsel sınırları zorlayan kitle gösterileri ile yerel-toplumsal kodlar arasındaki fay hatları, İstanbul'da planlanan dev organizasyon üzerinden yaşanan krizle bir kez daha gün yüzüne çıktı. Bakırköy Ataköy Marina Arena'da 12 Eylül gecesi gerçekleşmesi beklenen "Anyma" konseri, sahne tasarımında ve tanıtım videolarında yer alan tekinsiz temaların kamuoyunda yarattığı infialin ardından resmi takvimden çıkarıldı.

Sosyal medyada dolaşıma giren sahne kayıtlarında yer alan devasa mekanik figürler, donuk robotik modeller ve kasvetli atmosfer; vatandaşlar tarafından geleneksel inanç değerlerini hedef alan örtülü bir ayin niteliğinde görüldü. Vatandaşların "sanat maskesi ardına sığınmış bir ifsat faaliyeti" ve toplumsal dokuya yönelik bir "kültürel terör" olarak nitelendirdiği organizasyona karşı idari makamlara yapılan kitlesel iptal başvuruları sonuç verdi.

NEDİR BU 'RAVE' KÜLTÜRÜ?

Konsere yöneltilen eleştirilerin arka planında, salt sahnedeki tekinsiz görüntüler değil; elektronik dans müziğinin en radikal kollarından biri olan "rave" kültürünün kitle psikolojisi üzerindeki tahribatı yer alıyor. 1980'lerin sonlarında İngiltere ve Avrupa'da yeraltı depo partileriyle filizlenen rave kültürü, yüksek tempolu müzik eşliğinde saatlerce süren kesintisiz dans seanslarını kapsıyor. Ancak eleştirmenlere göre bu yapı, masum bir müzikal dinletinin ötesinde, doğrudan insan biyolojisini ve algısını hedef alan mekanizmalar barındırıyor:

Akustik Yapı ve Trans (Trance) Mekaniği: Rave müziğin temelini, dakikada ortalama 120 ila 150 vuruş (BPM) arasında değişen 4/4'lük tekrarlayıcı ve hipnotik bas frekansları (sub-bass) oluşturur. İnsan beyni, dışarıdan gelen bu ritmik ses uyaranlarına karşı "frekans takip yanıtı" geliştirir. Saatler süren kesintisiz bas döngüleri, yüksek desibel ve karanlık mekânda patlayan stroboskop ışıklar; zihnin uyanık ve rasyonel düşünme hali olan Beta dalgalarını baskılayarak beyni Alfa ve Teta dalgalarının hâkim olduğu pasif, telkine açık bir "değişen bilinç durumuna" (trans) sürükler.

Şamanik Kökler ve Modern Ayin Analojisi: Antropolojik açıdan rave partileri, ilkel kabilelerin günlerce süren şamanik davul ritüelleri ve ateş başı ayinleriyle yapısal bir paralellik gösterir. İlkel topluluklarda davulun tekdüze ve hızlanan temposu, kabile üyelerini bireysel kimliklerinden sıyırarak kolektif bir vecd hali yaratırken; rave seanslarında da DJ adeta "modern bir şaman" konumuna yerleşir. Binlerce insan aynı frekansta, aynı ritimle mekanik hareketler yaparak bireysel iradesini kitlesel akışa teslim eder.

Bilinçaltı Yönlendirme ve Zihin Kontrolü: Eleştirmenlerin üzerinde en çok durduğu tehlike, bu savunmasız trans anında kitle manipülasyonunun devreye girmesidir. Rasyonel zihin filtrelerinin çöktüğü, bireysel sorgulamanın yerini kolektif teslimiyete bıraktığı bu seanslarda, devasa ekranlardan aktarılan kasvetli sembollerin, mekanik figürlerin ve donuk yüzlerin katılımcıların bilinçaltına doğrudan enjekte edildiği belirtilmektedir. Bu yönüyle rave kültürü; gençleri manevi ve ahlaki aidiyetlerinden kopararak dijitalleşmiş karanlık bir dünya görüşüne programlayan modern bir kitle hipnozu aracı olarak değerlendirilmektedir.

SATANİZM TARTIŞMALARI: TEOLOJİK KÖKLER VE SAHNEYE YANSIYAN OKÜLT İKONOGRAFİ

Konserin iptal edilmesini gerektiren en ağır ithamlardan biri de organizasyonun taşıdığı "satanist ve okült" alt metinler oldu. Bu ithamların temelini anlamak için satanizm kavramının teolojik ve felsefi yapısına bakmak gerekmektedir:

Teistik Satanizm: Şeytan'ı metafizik düzeyde gerçek bir varlık kabul eden, insana gizli bilgiyi (gnosis) ve mutlak bağımsızlığı bahşettiğine inanılan karanlık bir güce tapınmayı içeren ezoterik ritüelleri ve okült pratikleri kapsar.

Ateistik (LaVeyan) Satanizm: 1966'da kurulan Şeytan Kilisesi'nin öncülük ettiği bu akım ise doğaüstü bir varlığa inanmaksızın; Şeytan figürünü radikal bireysel özerkliğin, sınırsız egoizmin, bedensel hazcılığın ve geleneksel ahlaki-dini kurallara karşı seküler isyanın sembolik bir metaforu olarak kullanır.

Satanist gelenek, tarih boyunca ters haç, Mendes keçisi (Baphomet), 666 sayısı ve gizemli maskeler gibi yoğun bir ikonografi üretmiştir. Popüler kültürde ve karanlık elektronik müzik türlerinde bu semboller, kitle üzerinde şok etkisi yaratmak ve tekinsiz bir estetik kurmak amacıyla sahneye taşınmaktadır. Anyma sahnesindeki devasa boyutlu donuk maskeler, sibernetik putvari heykeller ve kitleyi tek bir merkezden hipnotize eden trans atmosferi; teolojik duyarlılığı yüksek kesimler tarafından LaVeyan isyan ruhunun ve örtülü bir tapınma biçiminin görselleştirilmiş hali olarak yorumlanıyor.

SİYONİST İSRAİL KONSERLERİ NEDİYLE DE TEPKİLERİN ODAĞINDAYDI

Öte yandan yerel ayağı Only You Live şirketi tarafından yürütülen organizasyonda, Stephan Bodzin, Kevin de Vries, Dimitri Vangelis & Wyman ve Henri Bergmann gibi isimlerin sahne alması planlanıyordu. Projeyi yürüten Matteo Milleri ve Stephan Bodzin gibi isimlerin ise geçmiş yıllarda Tel Aviv'deki DGTL ve Zamna gibi müzik festivallerinde performans sergilemiş olması nedeniyle eleştirilerin odağındaydı.