Altı Üstü İstanbul'un Sezen'i Ezgi Çelik'ten set arkası itirafları: "Vay be dedirten senaryo"

Zengin ve fakir ailelerin çatışmasını, gençlerin ve ailelerin ortak paydada buluşma hikayesini anlatan Altı Üstü İstanbul, sezonunun en çok konuşulan işleri arasında yer alıyor. Dizide Naz karakterinin üvey annesi Sezen'i canlandıran Ezgi Çelik, karakterinin yaşadığı kırgınlıkları ve ailesini koruma mücadelesini paylaştı. Sabah gazetesinden Merve Yurtyapan'a konuşan Ezgi Çelik, dizinin başarısından özel hayatına kadar pek çok konuda samimi açıklamalarda bulundu. İşte o röportaj... 'Altı Üstü İstanbul' yaz sezonunun en farklı işi oldu. Reytinglerdeki başarısı da ne kadar ilgi çekici bir iş olduğunu gösterdi. Böyle farklı işleri mi arıyor artık izleyici? Kesinlikle. Temposu yüksek, her karaktere yer ve hikâye ayrılan bir iş. Gençlerin hikâyesi olarak başlaması, uzun zamandır ekranda olmayan bir heyecan yaşattı. Daha sonrasında da tüm karakterlerin aktifliği ve senaristlerimizin cesurluğu seyircinin dikkatini çekti. Yeniliğe açık ve dinamik işler bu sene seyirciden çok pozitif geri dönüş alıyor. Hem mahalle hem gençler hem büyükler... Dizinin çok dinamiği var ve herkesin çok farklı hikâyesi var. İzleyici sizce bu dizide neler buldu? Karakterlerin gerçek olması ve sıradan, herkese yakın hayatları varmış gibi görünürken her birinin derinlikli hikâyelerinin oluşu bence seyirciyi etkiledi. Senaristlerimiz gerçekten cesur. Ben bile hâlâ okurken 'Vay be, nasıl atladık buralara, nasıl geçtik bu hikâyeye?' diye diye okuyorum her yeni bölümü. Bu da seyircinin bize bağlanmasını sağladı bence. Sezen, Naz'ın üvey annesi. Onu kendi kızı gibi sevmiş, büyütmüş ama şimdi gerçek annesi ortaya çıktı. Naz'ı gerçeklerle büyütselerdi yine bunlar yaşanır mıydı? Sezen kızına çok düşkün, onu gerçekten çok seviyor. Sadece hem yaşadıklarından hem de yaşadığı kırgınlıklardan dolayı, karakteri gereği sevgisini o kadar gösterebilmiş. Ama kızı ve ailesi için yapamayacağı hiçbir şey yok Sezen'in, onu söyleyebilirim. Anne olmadan anneyi oynamak nasıl? Aslında her rol için geçerli bir duygu bu. Sonuçta her karakterin koşullarını ve şartlarını gerçek hayatta yaşamış olmuyoruz. Ben rolü, Sezen'in anneliğindeki düşkünlüğü, kaybetme korkusu, kırılganlığı ve savaşçı bir kadın oluşu üzerinden kurmaya çalıştım. Yıllarca kendisini sevmeyen bir eşle hayatını geçirmiş. Bu kurduğu hayat elinden kayıp giderse sizce ne olur? Onca kırgınlığa, aldatılmaya ve sevgisiz bir kocaya rağmen o aileyi ayakta tutmuş bir kadın Sezen. Onca yıl Naz ve ailesi için bunlara katlandıktan sonra şimdi de vazgeçmek istemiyor. Haklı da. Kayıp gitmemesi için hırçınlaştı Sezen. Daha da hırslanacak gibi duruyor zaten. Gerçeklerle yüzleşmekten korkuyor mu peki? Bence evet. Çünkü aslında zamanında yüzleşmiş, kırılmış, dökülmüş ve sonra yeni bir hayat kurmuş. Şimdi tekrar başka ve yeni gerçekleri kaldıramıyor. Kadınlık gururu çok kırılmış; şimdi bir de üstüne kızını, ailesini kaybetme riski yaşıyor. Bu korku insana birçok şeyi yaptırabilir. Ben bir kadın olarak Sezen'i çok iyi anlıyorum. Siz Sezen'in yerinde olsanız ne yapardınız? Ben sanırım birçok şeyi baştan kabul etmezdim. Ama yaşamadan da bilinmez. Ortada büyük bir aşk ve çocuk meselesi varmış. Böyle konularda büyük konuşmamak lazım. Ama yıllar geçmiş ve aynı Sezen gibi bir anda her şey karşıma çıksa, özellikle kızım için savaşırdım kesin. Beni sevmeyen bir koca için değil, hiç sanmıyorum; ama kızım için, evet. Kamera arkası nasıl geçiyor? Birbirine güvenen, seven ve iyi anlaşan bir ekibiz. Oyuncular da tüm set ekibi de. Çok şanslıyız. İntikam nasıl bir duygu sizce? İnsanı inanılmaz yıpratan, yavaş yavaş ve derinden yok eden bir duygu bence. Gerçek hayatta intikam almaya çalışmam. Etrafımda da bu duyguyu aktif olarak yaşayan insanlar olsun istemem sanırım. Tedirgin eder beni. Hırslı biri misiniz? Mesleğimde evet. Hırsla tutku bir arada diyelim. Ama kendi kendimi yerim ben hırsımla, başkalarına bir zararım olmaz. Kendi hırslarımı da zaman geçtikçe yönetmeyi öğreniyorum diyelim. Dizideki 'Burası Ziyankar, buradan çıkış yok' sözü ne ifade ediyor? Ne yaparsan yap, nereye gidersen git, kime âşık olursan ol, öz aynı öz. Yaşadığın yer, ailen, arkadaşların seninle. Kabul eden de var, etmeyen de... Ama gerçek bu. Oyunculuk mesleğine çok küçük yaşta başlamışsınız. Nasıl bir yolculuktu sizin için? Benim için çok doğal ve kendiliğinden gelişen bir yolculuktu. Çok küçük yaşta başladım ve zaman içerisinde bunun benim için sadece bir meslek değil, gerçekten tutku olduğunu anladım. Başka bir şey yapmak istemedim hiç. Hâlâ da mesleğime karşı aynı tutkuyu hissediyorum. Yedi yaşında oyunculuk için kim yönlendirdi sizi? Kim keşfetti yeteneğinizi? Ailem yönlendirdi. Tiyatrodan zevk alacağımı düşünmüşler ve yanılmadılar. Hâlâ her zaman 'İyi ki' diyorum. Başka bir şey yapmak istemedim hiç ve hâlâ çok tutkuluyum mesleğime karşı. Bu benim için en önemlisi. Çünkü bence oyunculuk zorla yapılacak ya da sürdürülebilecek bir iş değil. Siz nasıl bir mahallede büyüdünüz? Böyle arkadaşlıklarınız var mıydı? Ben Kanlıca'da büyüdüm. Tam bir Boğaz ve mahalle kültürüyle büyüdük. 'Boğazlı olmak' diye bir şey vardır bizim aramızda. Su seversin, deniz seversin, doğadasındır ve sokakta büyürsün. Hâlâ tüm ailem orada yaşıyor. Tüm mahalle birbirini tanır, her gün selamlaşılır, herkes birbirinden haberdardır. Tüm bunlar İstanbul'da Boğaz boyunca devam ediyor. Özlüyor musunuz eski günleri? Çok eskiye dönüp bakan biri değilim açıkçası. Anda kalıp yaşamak daha kıymetli geliyor bana. Ama geleneksel sayılıyorsa mesela, aileme ve ailemle vakit geçirmeye çok düşkünüm. Oradaki adetleri uygularım, kurallara uyarım. Ve bunu yapmayı seviyorum. Güvende hissettiriyor insanı bence. (Fotoğraflar sosyal medyadan alınmıştır.)