Barış mı, Leao mu derken ikisini de kulübede görmek çok enteresandı doğrusu…
Okan Hoca idrak etti sanırım; Sane fazla ses çıkarmıyor diye bir çırpıda vazgeçilecek, yedek soyundurulacak bir topçu değil.
Buruk'un bu kadar zorlu bir rakip karşısındaki ilk on birinde, sezona formda giren Yunus bile sorgulanabilecekken sınanmasına neden olacak birinci tercihi Sara idi, benim açımdan…
Neyse ki Osimhen'i vardı Galatasaray'ın. Önce kafayla, sonra savunma arkasına atılan bir topla, ayakla gole çok yaklaşan Victor tarifsiz bir gol atarak takımını öne geçirdi.
Nijeryalı, savunmada dahi birkaç kritik müdahaleye imza atmıştı ki; kasıktan sakatlanarak yerini Barış'a bıraktı. Bir takımın HER ŞEYİ olmak böyle bedeller ödettirebiliyor işte.
Keşke onun seviyesine yakın birkaç gayretli performans daha olsaydı ya da zamanında rotasyona dahil olmuş bir golcü hazırda bulunsaydı.
Şampiyonluk aslanın ağzında, Şampiyonlar Ligi ise ejderhanın midesinde. Lizbon'da o olmazsa değil puan almak, gol atmak bile hayal gibi.
Okan Buruk teknik direktörlüğünde 16 maç evinde yenilgi yüzü görmeyen Başakşehir, şampiyon olduğu sezondan bu yana evindeki en uzun yenilmezlik serisinin içindeydi.
Son dört yılın şampiyonu Okan Buruk için, deplasmana çıktığı stadın adının da Fatih Terim olması hayli ironikti.
Kesinlikle üç puandan çok daha fazlasıydı dün akşamki maç, Okan Hoca için. Ağır bir penaltı kararıyla beraberliğe giren maçı sarı kırmızılar lehine çeviren yine bir süper star oldu.
Geçen hafta bir taçtan bir kornerden gol yiyen Cimbom yine kornerden Sanchez ile kendi filelerini buldu. Ardında rakibe de gol atan Sanchez'in ofsaytta olduğunu hiç sanmıyorum. Kadir Sağlam'ı, Okan BURUK'u kurtaran maçın en iyilerinden biri olan Sara oldu.
