Evvabin namazı, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) ümmetine tavsiye ettiği faziletli nafile ibadetlerden biridir. Özellikle akşam namazından sonra kılınması önerilen evvabin namazı, Allah'a yönelişi ve tövbeyi simgeler. Manevi anlamda büyük sevaplar barındıran bu ibadet, "Evvabin namazı nasıl kılınır, kaç rekattır?" sorusuyla sıkça araştırılıyor. İşte evvabin namazının önemi ve kılınış şekli...
EVVABİN NEDİR?
Evvabin kelimesi, "dönen, Allah'a yönelen, tövbe eden" anlamındaki evvâbın çoğul halidir. Evvabin namazı, altı rekattan oluşur ve akşam namazının sünnetinden sonra bir, iki ya da üç selam ile kılınır.
Akşam namazı sonrası iki ile altı rekat arasında kılınan nafile namaza da "evvabin" denir. Hz. Peygamber (s.a.v.), akşam namazından sonra altı rekat nafile namaz kılan kişinin evvâbinden, yani günah işleyip hemen tövbe edenlerden sayılacağını bildirmiştir. Ardından şu ayeti okumuştur:
"Rabbiniz, içinizden geçenleri çok iyi bilir. Eğer salih kimseler olursanız, şüphesiz Allah tövbe edenleri affedicidir." (el-İsrâ, 17/25)
EVVABİN NAMAZI NE ZAMAN KILINIR?
Hz. Peygamber (s.a.v.), evvâbin namazının kuşluk vakti kılınması gerektiğini belirtmiştir (Müslim, Salâtü'l-müsâfirîn, 143, 144; Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, IV, 366, 367, 372; Dârimî, Salât, 153).
Bununla birlikte, akşam namazından sonra kılınan nafile namaz için de "evvâbin namazı" ifadesi kullanılmaktadır. Fıkıh literatüründe ve halk arasında bu anlamda kullanımı daha yaygındır (Taberânî, el-Mu'cemü'l-evsat, I, 250; VII, 191).
EVVABİN İLE İLGİLİ AYETLER VE HADİSLER
Kur'ân-ı Kerîm'de "evvâbîn" kelimesi beş ayette tekil (Sâd 38/17, 19, 30, 44; Kâf 50/32), bir ayette ise çoğul olarak (el-İsrâ 17/25) geçer. Bu kelime, eski peygamberler ve salih kulların sürekli Allah'a yönelip tövbe ettiklerini ifade eder. Evvâbîn'in tekil ve çoğul haliyle yer aldığı ayetlerden bazıları şunlardır:
◼"Onların sözlerine sabret; güçlü kulumuz Dâvûd'u hatırla! Yönü hep Allah'a dönüktü." (Sâd Suresi, 17. Ayet)
◼"Her sabah ve akşam Allah'ın yüceliğini dile getirirken, dağları ve çevresindeki kuşları Dâvûd'a eşlik ettirdik. Hepsi de Allah'a yönelmişlerdi." (Sâd Suresi, 19. Ayet)
◼"Biz Dâvûd'a Süleyman'ı armağan ettik. O ne güzel kuldu! Yönü hep Allah'a dönüktü." (Sâd Suresi, 30. Ayet)
◼"(Bir yemini vardı.) 'Eline bir demet bitki sapı alıp onunla vur ve böylece yeminini yerine getirmiş ol' dedik. Biz onu sıkıntılara dayanıklı bulduk. O ne güzel bir kuldu! Yönü hep Allah'a dönüktü." (Sâd Suresi, 44. Ayet)
◼"Rabbiniz, içinizden geçenleri çok iyi bilir. Eğer salih kimseler olursanız, şüphesiz Allah tövbe edenleri affedicidir." (el-İsrâ, 17/25)
Özellikle İsrâ Suresi'nde geçen "evvâbîn" kelimesi, müfessirler tarafından "günah işledikten sonra hemen tövbe eden, Allah'a yönelen ve O'na itaat eden salih kimseler" olarak yorumlanmıştır.