Şekerin çeşitleri
Hastalık Tip-1 ve Tip-2 olarak ayrılır. Hasta ların yüzde 15'i Tip-1, yüzde 85'i de Tip-2'dir
Giriş Tarihi:
Tip-1 şeker hastalığı daha çok çocukluk ve gençlik döneminde ortaya çıkar. Tüm şeker hastalarının % 10-15'ini kapsar. Hastalar genellikle normal kilodadır. Hastalık ilerledikçe idrarda şeker kaybına bağlı olarak kilo kaybederler. Kandaki insülin ve c-pepdid düzeyleri düşüktür. Pankreas bezinden insülin yapılmasında bir bozukluk söz konusudur. Dışarıdan insülin verilerek tedavi edilmeleri zorunludur. Bu yüzden insüline bağımlı daibetes mellitus (IDDM) adı da verilmiştir. Eğer insülinle tedavi edilmezlerse yüksek şeker komasına (diabetik ketoasidoz koması) girerler. Bu kona sırasında idrarda aseton denilen bir madde çıkar ve nefes çürük elma gibi kokabilir. Diabetik keto-asidoz koması görülebilir. Bu durumda vücut tan idrarla aşırı miktarda şeker, su ve elektrolit denilen sodyum, potasyum, fosfat gibi maddeleri atar. Bilinç bulanır ve koma ortaya çıkar. Bu hastaların acilen hastaneye yatırılarak serum ve insülinle tedavi edilmesi gerekir. Tip-1 şeker hastalığında genetik bir geçiş söz konusu değildir.
30-70 yaş hastalığı
Bu tip (tip-1) şeker hastalığı bazen ileri yaşlarda da ortaya çıkabilir, veya tip-2 diabet bir süre sonra tip-1'e dönüşebilir. Tip-2 şeker hastalığı tüm şeker hastalarının % 80- 85'ini kapsar. Bu tip daha çok ileri yaşlarda (30- 70) ortaya çıkar. Bu hastaların tipik özelliği şişman olmaları ve genellikle insüline gereksinim (ihtiyaç) duymamalarıdır. Hastaların kan insülin değerleri normal hatta artmış olabilir. İnsülin direnci en önemli hastalık nedenidir. Hastaların neredeyse % 85'i şişmandır. Hastalar zayıflarsa insülin direnci azalabilir.
Genetik faktörler
Tip-2 diabette genetik geçiş söz konusudur. Bu ilişki kesin değildir. Kendine dikkat etmeyen ve genetik riski düşük olan bir kişide hastalık erken dönemde başlayabileceği gibi, risklerini azaltan, hareket eden ve sağlıklı beslenen bir kimsede daha yüksek genetik riske rağmen hastalık ortaya çıkmayabilir veya geç yaşlarda ortaya çıkabilir. Çevresel koşullar (hareketsizlik, aşırı şeker ve karbonhidrat, kötü beslenme, ilaçlar (bazı idrar söktürücüler, kortizon gibi) hastalığın ortaya çıkışı kolaylaşır.
30-70 yaş hastalığı
Bu tip (tip-1) şeker hastalığı bazen ileri yaşlarda da ortaya çıkabilir, veya tip-2 diabet bir süre sonra tip-1'e dönüşebilir. Tip-2 şeker hastalığı tüm şeker hastalarının % 80- 85'ini kapsar. Bu tip daha çok ileri yaşlarda (30- 70) ortaya çıkar. Bu hastaların tipik özelliği şişman olmaları ve genellikle insüline gereksinim (ihtiyaç) duymamalarıdır. Hastaların kan insülin değerleri normal hatta artmış olabilir. İnsülin direnci en önemli hastalık nedenidir. Hastaların neredeyse % 85'i şişmandır. Hastalar zayıflarsa insülin direnci azalabilir.
Genetik faktörler
Tip-2 diabette genetik geçiş söz konusudur. Bu ilişki kesin değildir. Kendine dikkat etmeyen ve genetik riski düşük olan bir kişide hastalık erken dönemde başlayabileceği gibi, risklerini azaltan, hareket eden ve sağlıklı beslenen bir kimsede daha yüksek genetik riske rağmen hastalık ortaya çıkmayabilir veya geç yaşlarda ortaya çıkabilir. Çevresel koşullar (hareketsizlik, aşırı şeker ve karbonhidrat, kötü beslenme, ilaçlar (bazı idrar söktürücüler, kortizon gibi) hastalığın ortaya çıkışı kolaylaşır.