Konservatuvar yıllarımdan kalma bir anım var ki; aklıma geldikçe gülüyorum. Oda müziği sınavımız vardı. Bütün ekip çalışmışız ama yine de rahat değiliz. Sınav stresi sonuçta! Siyah giyinmem gerekiyordu. Tahmin edersiniz bende aklı başında kıyafet yok! 'Ne yapayım?'diye düşünüyorum. Aklıma annemin etekleri geldi. 'Bana olur mu, olmaz mı?' derken en sonunda bir şeyler buldum.
Daha albümüm çıkmamıştı. Albüm tanıtımım için Uçankuş'la röportaj yapıyorduk. Röportajımızı yaptık. Sadece görüntü alabilmek için çekim yapmaya başladılar. Ses kaydı yoktu. Kameramanlar 'Rahat çekemedik' diye iyice yaklaştılar. Benim de kulağımda kulaklık ve yüksek müzik, kendi sesimi duymam mümkün değil.
Bir gün çok önemli bir davete katılmıştım. Kırmızı halılar, ihtişamlı bir mekan, basın mensupları... Tam kırmızı halının üzerinde salına salına yürürken ayağım takıldı ve herkesin gözünün önünde yere düştüm! Bu arada küpemin tekini de kaybettim.