Oyunculuk Eğitimi Herkese Gerekli

Biri ‘Mahallenin Muhtarları’ dizisindeki ‘Şirin’ rolüyle hafızalara kazındı. Biri şu günlerde ‘Ezel’ dizisindeki ‘Tevfik’le adından söz ettiriyor. Diğeri ise önce ‘Ulak’ son olarak da ‘Veda’ filmlerindeki performansıyla dikkat çekti. Sırasıyla Esra Akkaya, Sarp Akkaya ve ikizi Kaya Akkaya’dan bahsediyoruz. Üç oyuncu kardeş, deneyimlerini ve birikimlerini aktarmak için Akademi Tiyatro adıyla eğitim merkezi kurup oyunculuk dersleri vermeye başladı. Akkaya kardeşlerle oyunculuk hikayelerini, okullarını ve hedeflerini konuştuk.ABLAMIZI ÖRNEK ALDIK * Oyunculuk maceranız başladı? Esra Akkaya: Üçümüz aynı yoldan geçtik. Bu işe ilk gönül veren benim. Çok küçükken Tevfik Gelenbe Tiyatrosu’nda amatör tiyatro yapmaya başladım. Okul hayatım boyunca da tiyatroyla ilgilendim. Sonra üçümüzün de mezun olduğu Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’na girdim. Ben konservatuvara girdikten sonra Kaya ile Sarp’ı diyafram çalıştırmaya başlamıştım. Antalya Devlet Tiyatrosu’na gittiğimde de gelip gidip çok oyun seyrettiler. İkisi de kuliste büyüdü denebilir. Onlar da bu işi sevdiler ve oyuncu olmaya karar verdiler.Sarp Akkaya: Kaya’nın da benim de konservatuvara girme sebebimiz, ablamızı ve arkadaşlarını görmemizdi. Beş-altı yaşındayken 20 yaşlarındaki insanların oyun oynadığını görmek bizi çok etkiledi. O hevesle başladık ve sonra mesleğimiz oldu. Ne mutlu ki ben hâlâ en sevdiğim oyunu oynuyorum. * Oyunculuğun yanı sıra şimdi eğitmenlik de yapıyorsunuz. Akademi Tiyatro’yu kurarken çıkış noktanız neydi? E.A.: Bu, bizim üç kardeş olarak çok istediğimiz bir şeydi. Üçümüzün de tiyatro sanatçısı olması ve aynı okuldan mezun olmamız sebebiyle bir ekol birliğimiz vardı. Hem tiyatromuz olsun hem de eğitim verelim istedik. Öncelikle “Hayata nasıl geçiririz?” diye düşünürken önümüze güzel fırsatlar çıktı.* Okulunuz için Hacı Sabancı Anadolu Lisesi’nin tiyatro sahnesini kiralama fikri nasıl oluştu? E.A.: Duru Tiyatro’dan feyz aldık diyebilirim. Onlar Kadıköy Anadolu Lisesi’nin sahnesini kullanıyor. Okul müdürüne Duru Tiyatro’yu örnek vererek talebimizi ilettik. Burayı kullanmak istediğimizi söyleyince çok destek oldular. 11 Ekim tarihinde ders vermeye başladık.ASLA ŞÖHRET VÂDETMİYORUZ * Ne tür dersler veriyorsunuz? Kaya Akkaya: 18 yaş üstü için iki tane atölye var. Biri kamera önü oyunculuk, diğeri drama atölyesi. Biri haftada iki, diğeri bir gün. Burada kamera önü oyunculuk, insanların kendilerini daha iyi ifade edebilme adına iletişimle ilgili güzel konuşma ve beden dili gibi kişisel gelişim eğitimleri veriyoruz. 30 hafta süren bir eğitim. Bu 30 haftaya katılanlar temel eğitimi almış hale geliyorlar. Devam etmek isteyenlere daha teknik eğitim vereceğiz.* Şöhret olmak için gelen oluyor mu? E.A.: Biz kimseye şöhret vâdetmiyoruz. O konuda en yanlış adres bizim dükkan. Arada sırada “Ben kaç gün sonra ne olurum?” diyen oluyor. Şöhret amacıyla gelenleri anlıyoruz ve kabul etmiyoruz. Tek amacımız eğitim vermek.SADECE OYUNCU ADAYLARI GELMİYOR * Kursunuza talep nasıl? K.A: Daha çok yeniyiz ama Avrupa yakasından bile gelen öğrencilerimiz var. Bu işin meraklısı çok. Zaten bu eğitimi almak için illa oyunculuk hedefi olması gerekmiyor. Başka sektörlerden insanlar da rağbet gösteriyor. Oyunculukta iki sene sonra adından bahsettirecek kişiler de var ama herkesin hedefi aynı değil. Bizimki, sadece oyunculuk hedefleyen insanlar için değil herkes için gerekli olan bir eğitim. İnsanların kendilerini geliştirmeleri, doğru iletişim kurabilmeleri her meslekte çok önemli.S.A.: Bu tür eğitim veren kurumların yaygınlaşması, yetkin kişilerin eğitim vermesi gerektiğini düşünüyorum. Biz ve bizim gibi kurumlar açıldığı sürece ehliyetli insan sayısı fazla olacak. Oyunculuk 40 yıl önceki oyunculuk değil. Belli bir teknik gerektiren ve sürekli geliştirilmesi gereken bir meslek. E.A.: Değişen çağa ayak uydurma konusunda Sarp’a çok katılıyorum. Eskiden bize “Her şeyin bir yaşı var” denirdi. Artık her şeyin bir yaşı yok. Her yaştan ve statüden insan eğitimle kendini geliştirip oyuncu olabilir.‘EZEL’ HER AÇIDAN ÇOK BAŞARILI BİR DİZİ * Sarp Bey’in oynadığı ‘Ezel’ dizisini takip ediyor musunuz? K.A.: Dört haftadır o saatte dersim oluyor. Ama gerek oyunculuk gerek senaryo anlamında Türkiye’deki en iyi iş diyebilirim. Her oyuncunun içinde olmak isteyeceği bir dizi. E.A.: Bir itirafta bulunayım, Ezel’i izlemek için dersimi 18.00’e kaydırdım. Dizi başlarken benim dersim bitmiş oluyor. Benden sonra Kaya giriyor. Sonra ben anlatıyorum ona.* Peki sizce hain kim? Bize tüyo verseniz... S.A.: Dizide herkes hain olabilir. Sonuçta hepsinin bir sabıkası var. E.A.: Bence esas hainler senaristler Kerem Deren ve Pınar Bulut. Oyuncularına da seyircilerine de sürekli ters köşe yapıyorlar. Bizi şaşırtıp duruyorlar. K.A.: Ben “Ekibinin tamamı” diyorum. Çünkü senarist bunu yazsa bile oyuncu bir yerde açık verebilir. Hiç öyle olmuyor. Yazanlar da oyuncular da Uluç Bayraktar da, hepsi hain.ŞİMDİ BİZ HARÇLIK VERİYORUZ * Sizler de eski bayramları özleyenlerden misiniz? Ne anlam ifade ediyor sizin için bayram? E.A.: Ben öyle “Eski ne güzeldi” diyen tayfadan değilim. Her yenilik kendi içinde mutlaka gereklilik de barındırır. Örneğin şimdi bayramlar biraz tatil amaçlı kullanılıyorsa iş hayatının yoğunluğundandır. Bayramlar mutlu olmak, güzel şeyler yaşamak, hoş paylaşımlarda bulunmak için güzel günlerdir.S.A.: Benim için bayram hep aileyle geçen zaman olarak hafızamda duruyor. O yüzden benim için bayram çok önemlidir. Bayramın birleştiriciliğine çok inanıyorum. Akrabaların aynı masada toplanmasının keyfini yaşamış biriyim. Her bayramı da böyle geçirmeyi düşünüyorum. Bayramlar benim için büyük bir mutluluk kaynağı.BAYRAMLARI HİÇ UNUTAMAM K.A.: Ben çocukluğumdaki hiçbir bayramı unutamam. Bayram sabahındaki kahvaltıları, bayram namazına gidişimizi, akabinde esnafla bayramlaşmaları unutamıyorum. Eskiden harçlık alıyorduk şimdi harçlık veriyoruz. Tek kötü tarafı o. E.A.: Bir anımı paylaşayım. Teyzem Avustralya’da yaşıyor. Orada yazken burada kıştır. Buraya gelirken bize üst baş bir şeyler getirir. Gelen kıyafetler altı ay boyunca giyilemez o yüzden. Büyüyeceğemi de hesaba katarak kışın yazlıkları getirir. Bütün kış onları giyeceğim günleri beklerdim.CANSEL’E SES VERİP İYİ PARA KAZANIYORUM * Esra Hanım sizi artık dizilerde göremiyoruz. Kendinizi tamamen eğitime mi adadınız? E.A.: Şu anda dizi oyunculuğu yapmak istemiyorum. Okul daha bebek. Hocalığı çok sevdim. İzmir’de de şubemiz var. Ortadaki Akademi Tiyatro’nun da bize ihtiyacı var. İzmir-İstanbul arası mekik dokurken setlerde olmam imkansız.* Ablanız gibi sizler de eğitmenliği benimsemiş gözüküyorsunuz. Özellikle Kaya Bey tam okul müdürü gibi... S.A.: Ablam alışkın da biz Kaya’yla çok yeniyiz. Kaya’ya çok yüklendiğimiz doğru. K.A.: Mecburen öyle oluyor. O psikolojiye bürünmek zorundasınız. İnsanlar bize güvenip geldikleri için her konuya hakim olmak durumundayız. Pastane açsaydım da yine aynı özeni ve önemi gösterirdim. Birisi bir şey sorduğunda cevap veremiyorsam, o işi yapmayayım daha iyi.OYUNCULUĞU BIRAKMAYIZ * Sizler de oyunculuğu bırakıp tamamen eğitime kanalize olmayı düşünür müsünüz? K.A.: Yok hayır. Ablam için de öyle bir durum olduğunu düşünmüyorum. Ben sadece bir senedir televizyon işi yapmıyorum. Ama dublaj maceram var. ‘Gönülçelen’deki Cansel Elçin’i seslendiriyorum. O da beni ekonomik olarak tatmin ediyor açıkçası. O yüzden gelen işleri seçme şansım olabiliyor. Sinemada ‘Karbeyaz’ diye bir filmde oynadım.