Matmazel kadar kırılgan değilim

Matmazel kadar kırılgan değilim Tiyatro sanatçısı ve ressam Zerrin Tekindor, Vahşet Tanrısı oyunundaki 'Annette' rolüyle Türk tiyatrosunun en prestijli ödülü olan 'Afife Tiyatro Ödülleri'nde 'En Başarılı Komedi Kadın Oyuncusu' ödülünü kazandı. İşte Aşk-ı Memnu'nun Matmazel'i Zerrin Tekindor'un samimi açıklamaları...Aşk-ı Memnu dizisindeki Matmazel rolüyle bir anda bütün Türkiye'nin tanıdığı Zerrin Tekindor, zaten tiyatro seyircisinin yıllardır çok iyi bildiği ve takip ettiği bir oyuncu. Büyük ilgi gören son oyunu Vahşet Tanrısı ile seyircinin büyük beğenisini kazanan Zerrin Tekindor, buradaki 'Annette' rolüyle Türk tiyatrosunun en prestijli ödülü olan 'Afife Tiyatro Ödülleri'nde 'En Başarılı Komedi Kadın Oyuncusu' ödülünü kazandı.Aynı zamanda ressam olan oyuncu, yıl sonunda 11. sergisiyle sanat severlerle buluşmaya hazırlanıyor. Zerrin Tekindor için resimlerinde kullandığı en büyük malzeme ise tiyatronun büyüleyici atmosferi.- 2004 yılında Müfettiş adlı oyundan sonra Vahşet Tanrısı oyunundaki rolünüzle, ikinci kez 'Afife Tiyatro Ödülü'nü kazandınız. Altı yıl aradan sonra bu önemli ödülü tekrar kazanmak nasıl bir duygu? Çok hoş bir duygu. İstanbul'a gelince zihnim açıldı herhalde. 'Afife Tiyatro Ödülleri', Türk Tiyatrosu'nda en değer verdiğim ödül. Çünkü çok seçici bir kurulu var. Çok tarafsız ve çok dürüst buluyorum onların seçimlerini. Haldun Dormen'in ve ekibinin başarısıdır. Onların şekillendirdiği ve aynı kalitede devam eden bir organizasyon. En önem verdiğim ödülü iki kez almış olmak harika.Vahşet Tanrısı oyunundaki performansınız, seyirciden ve eleştirmenlerden tam not almıştı zaten. Komedi oynamayı daha mı çok seviyorsunuz? Ben, komedi oyunlarını çok severim. Konservatuar yıllarında daha çok dramatik oyunlar uygun görülüyordu. Ben hep 'köyün delisini' oynamak istiyordum. Tabii özel tiyatroda oynamıyorsunuz. Kimse, 'Zerrin bu sene ne oynamak istersin?' diye, sormuyor. Çünkü devlet tiyatrosu, repertuara girecek oyuna, kimin yöneteceğine, kimlerin oynayacağına karar veriyor. Böylece rol sahibi oluyorsunuz.Vahşet Tanrısı oyunundaki dört karakter de, kavga etmiş olan çocukları için uzlaşmaya çalışırken, bir noktadan sonra kendilerini kaybedip içlerindeki şiddeti ortaya çıkarıyorlar... Hepimiz dışarı karşı bir şeyleri oynarız, bir şeyleri bastırırız. Alttan alırız, görmezden geliriz, bütün bunlar bir zaman sonra insanın içinde birikir birikir, olmadık bir şekilde patlayabilirHER ŞEY KONUŞARAK ÇÖZÜLÜR - Sizin de, içinizdeki 'Vahşet Tanrısı'nı çıkardığınız zamanlarınız oluyor mu? Ben, her şeyin konuşularak halledilebileceğini düşünürüm. Oğlumu da öyle yetiştirdim. Hiçbir zaman sesimiz yükselmedi, şiddetle uzaktan yakından bir alakamız olmadı. Aynı fikirlerde olmayabiliriz, bize haksızlık yapıldığını da düşünebiliriz. Ama her şeyi sakin bir şekilde konuşarak da çözebiliriz. Ben böyle olmak isterim ama bunu yapamayacağımız durumlar, bir delirme noktası da olabilir. Kimse melaike değil.- Aşk-ı Memnu dizisinde canlandırdığınız 'Matmazel' karakteri gibi kırılgan, dışarı karşı kapalı bir yapınız mı var? Yok, ben o kadar kırılgan, içine kapanık bir insan değilim. Ayrıca öyle tutup da bana ilgisi olmayan bir adama âşık olup, o aşkı yıllarca taşıyarak gezemem. Direkt konuyu kapatırım ve geleceğe bakarım. Tek bir insanı düşünerek hayat mı geçer? Kaptırıp gitmem öyle. Romantik değilimdir hiç.Daha gerçekçi bir yapınız var o zaman... Ben güçlü olmaya çalışırım. En başta bir kadın olarak, anne olarak, mesleğini iyi yapmaya çalışan bir oyuncu olarak kuvvetli olmam gerektiğine inanırım. Birinden bir şey beklemem, uğraşıp her şeyi kendim yapmaya çalışırım. Hayat öyle bir yol, uygun gördüğünüz dönemeçlerden, seçimleriniz doğrultusunda gitmeye çalışıyorsunuz.- Vahşet Tanrısı'nda oynadığınız 'Annette', 'Bir erkek yalnız olduğunu hissettirmeli. Yalnız olduğunu hissetmediğiniz bir adamın hiç tadı yoktur,' diyor... Aslında kadın, erkek herkes için geçerli bu. Ben, 'ikimiz bir fidanın, güller açan dalıyız' hallerinden hiç hoşlanmam. Herkes bir bireydir. Tabii ki insanlar birlikte olsunlar, ama o dip dibe haller bana hiç uygun gelmez. Ben insanların tek başına karar verebilen hallerini severim. Kendim de öyle olmak isterim her zaman. Herkes tek başına bir şey olmalı diye düşünürüm.TANINMAK BANA GÖRE DEĞİL - Siz, karşınızdakiyle bir elmanın iki yarısı olmaktansa, tek başına bir elma olma durumunu mu tercih ediyorsunuz? Evet. Ayrı olup hayatın neresinde olduğuna bakmalı. Bazı kadınlar kocasının tarihini, kendi tarihiymiş gibi söyler. 'Biz şu tarihte okulu bitirdik, şu tarihte müfettiş olduk' derler. Öyle haller bana çok zavallı gelir. Alışverişte bile bir arkadaşımı koluma takıp, onunla beraber seçme durumundan hoşlanmam.Aşk-ı Memnu dizisinden sonra herkes tarafından tanınmak hayatınızı çok etkiledi mi? Bir tiyatrocu için, tanınmak öyle önemli bir şey değildir. Sahnede oynarsınız, oyun bitip kostümünüzü, saçınızı, makyajınızı değiştirip seyircinin arasından geçtiğinizde, sizi en fazla üç kişi tanırsa tanır. Tiyatrocunun da öyle bir beklentisi yoktur zaten. Tanınmak, mutlu eden bir şey değil, kısıtlayan bir şey. Bir yere gittiğinizde, rahat olabilecekken bir anda gözler üstünüzde oluyor. İzleniyor olmak hoş bir şey değil. Çünkü sahnede değilsiniz, kendi özel hayatınızın içindesiniz. Bundan zevk alan ya da rahatsız olmayan kişiler belki vardır, bilemem ama bana hoş gelmiyor. Bir restoranda yemek yerken fotoğraflanmanın kime faydası var, anlamış değilim. Tanınmak bana göre bir şey değil- Resim, sizin için bir hobi olmanın çok ötesinde. Yeteneğinizden dolayı Bilkent Üniversitesi'ne özel öğrenci olarak kabul edilip, orada eğitim görmüşsünüz... Ben eğitime çok inanırım. Eğitim olmadan bir şeyler hep eksik kalır. El yordamıyla, sadece elinizin ulaşabildiği yerlere gidersiniz, başka kapıları zorlayacak cesaretiniz olmaz. Eğitim size istediğiniz tercihi yapma özgürlüğünü sağlar. Buna bu kadar inanırken, sevdiğim resimleri yapıp oturmak istemedim. 1990- 1994 yılları arasında, Halil Akdeniz'in atölyesinde başlayarak, Bedri Baykam, Mehmet Güleryüz'ün atölyelerinde çalıştım.- Resimlerinizdeki kadınlar; makyajları, takıları, giysileri ile çok dikkat çekici. Tiyatronun, resimlerinize etkisi olsa gerek? Tiyatro ortamı müthiş bir malzeme benim için. Tiyatro, içeri girdiğiniz andan itibaren sahne ışığı, perukaları, kostümleriyle muhteşem bir atmosferdir. O kadar büyülüdür ki, ondan etkilenmeyecek birini düşünemiyorum. İster istemez, çizdiğim kadınlar da teatral oluyorlar.- Ankara'dan sonra İstanbul'da yaşamak nasıl? Yedi yıldır İstanbul'da yaşıyorum, çok memnunum. Ankara'da yeterince yaşadım, hayatım orada geçti. İstanbul'daki hayatı, renkleri, fırsatları, heyecanı daha çok seviyorum. İhtiyacım varmış böyle bir şeye.