Kuzey Amerika'nın subarktik ve soğuk bölgelerinde yaşayan orman kurbağaları (Lithobates sylvaticus / Rana sylvatica), doğanın en olağanüstü hayatta kalma mekanizmalarından birine sahip.
218 GÜN BOYUNCA DONUK KALABİLİYORLAR: DONAN, KALBİ VE SOLUNUMU DURAN ORMAN KURBAĞALARI
Kış aylarında sert hava koşullarıyla başa çıkmak zorunda kalan bu canlılar, aylarca donmuş halde kalabiliyor. Bu süreçte kurbağaların vücudundaki suyun yüzde 65 ila yüzde 70'e varan kadarı buz tutuyor, solunumu ve kalp atışı tamamen duruyor.
Bilimsel araştırmalar, saha çalışmaları ve genetik analizler, bu canlıların donma toleransındaki coğrafi çeşitliliği ve olağanüstü fizyolojisini gözler önüne seriyor.
BİLİMSEL ÇALIŞMALAR VE GENETİK ANALİZLER NE SÖYLÜYOR?
PLOS ONE dergisinde yayımlanan kapsamlı bir araştırmaya göre, subarktik popülasyonlardaki orman kurbağaları, daha ılıman bölgelerdeki hemcinslerine kıyasla deneysel olarak çok daha düşük sıcaklıklara (en az 10-13 derece Celsius daha soğuk seviyelere) karşı belirgin bir donma toleransı sergiliyor.
Bu aşırı soğuklara dayanabilmek için hücre dışı sıvılar donarken, hücre içindeki sıvılar buz kristallerinin zarar vermesini engelleyen yoğun bir koruyucu şurup (glikoz ve üre gibi kriyoprotektantlar) olarak kalıyor.
Araştırma, bu süreçte azot metabolizmasının ve artırılmış ürogenezin kas proteinleri tarafından desteklendiğini ortaya koyuyor.
