Burası Endonezya'nın Java adasındaki sülfür cehennemi..
Bu aktif yanardağ ağzına varillerle kanallar döşenip erimiş sülfürler bir yerde toplanıyor ve oradan alınan sülfürler soğutulup kırılarak bambu sepetlere doldurulup köye taşınıyor.
Buradan da toplanıp banyuwangi şehrindeki fabrikaya gönderiliyor.
Bu sülfür rafine şeker elde edilmesinde ve kauçuk üretiminde kullanılıyor.
Nepal'in yüksek dağlarından olan Nakal Gurung dağının keskin yamaçlarına petek yapan arıların balını almak o kadar da kolay değil...
Derin vadilerden ve yeşil ormanlandan hemen sonra başlayan yüksek dağın yamacına yuva yapan bal arıları, ilkbahar boyunca peteklerini değerli bal ile dolduruyor.
Petekler dolunca insanlarla arılar arasında ölümüne bir savaş başlıyor.
Bu kıymetli balı alabilmek için canını ortaya koyan Nepal köylüleri, dağcıların bile zorlanacağı uçurumlara çıkıp balı alıyor.
Bu sırada ilkel korunma yöntemleri dışında hiçbir koruyucu kıyafeti olmayan bal hırsızları arıların saldırısına uğruyor.
Nepal'in bu bal avcılarının bir kısmı arı saldırısından bir kısmı da uçurumdan düşerek yaşamını yitiriyor.
Uçurumdaki kovanlardaki balı kurtarıp aşağıya inenler büyük başarı kazanmış oluyor.
İşte bu şartlarda çıkarılan Nepal balı bugün dünyanın en lezzetli balı olarak biliniyor.
Bu yöntemle her yıl dağlardan 250 ton civarında bal çıkarılıyor.
Balarısı deyince sadece bizim hazır peteklere bal yapan arılardan başka, petek örüp bal depolayan başka arı türleri de var. Genelde diğer türler daha ilkel yaşam tarzı olan arılar. Bu fotoğraflarda gördüğünüz arı da öyle.Tek büyük bir petek üzerinde ve açıkta yaşıyor.
Bu türleri kovana alıp arıcılık yapmak mümkün olmuyor. Bu işlerle uğraşanlara zaten arıcı değil, bal avcısı deniliyor.
