Günümüzde bu kelimeler unutulmaya yüz tuttu! İşte Türkçedeki az bilinen kelimeler...

Mahşer Midillisi'nin ne demek olduğunu biliyor musunuz? Veya şikemperver kelimesinin? Türkçede 78 bin ana kelime olmasına karşın, nüfusun büyük bir bölümü günlük yaşamında ortalama 400 civarında kelime kullanıyor. İşte Türkçe'nin unutulmuş sözcükleri... Yalnız kendini düşünen, kendi çıkarlarını herkesinkinden üstün tutan kişi. Büyük cins arı. Olacakları önceden hissetmek, tahmin etmek. Çok dikkat ve özenle davranan veya böyle davranılmasını isteyen kimse. Teşekkür borcu bulunan. Utanmaz, edepsiz konuşan. İnsanlardan çabuk sıkılan, kalabalık ortamdan hoşlanmayıp yalnızlık isteyen kişi. Değerbilir, vefakâr. Fasulye. Berceste, edebiyatta öz, güzel, latif, ince anlamlı, kolayca hatırlanan, yapısı sağlam dize ya da beyittir. Gönülden olan, candan, sevecen. Birdenbire öfkelenme. Kaba saba, görgüsüz insan. Kadife, şeftali gibi meyvelerin üzerinde bulunan ince tüy. İçi kan ağlayan. Kaygısı olmayan, rahat kişi. Her durumda, ne olursa olsun, kesin olarak, kesin bir biçimde. Ortalık karıştıran kimse. Vazgeçilmez olan, acele yapılması lüzumlu bulunan. Bilgiçlik taslayan kimse. İnsan eliyle ekilmeden doğada kendi kendine yetişen bitki. Sözü uzatmadan söylemek gerekirse, sözün kısası, kısacası, özetle. Vücutta el, kol, ayak ve bacaklar başta olmak üzere bir bölgenin uyuşması sonucu ortaya çıkan hafif sancı. Dış görünüşe ve gösterişe önem vermeyen, görmüş geçirmiş, babacan insanlar için kullanılan bir sıfattır. Gerekli olmadığı halde, kulağa hoş gelen, gösterişli sözcükler kullanma. Yeniden canlanmak. Davula sol elle vurulan ince değnek. Birbirinin içine girerek çözülemeyecek biçimde karışmış olan, iç içe geçmiş, çapraşık. Çığlık, yaygara, feryat. İncelikli olmayan, bayağı, kibara yakışmayacak biçimde. Kaygısı olmayan, rahat kişi. Kalbin ortasındaki gizli günahların saklı olduğu sanılan siyah beneğe, karalığa denir. Olacakları önceden hissetmek, tahmin etmek. Karamsar, umutsuz, mutsuz. Başkalarının sırtından geçinen kişi. Ortalık karıştıran kimse. Belli etmeden kendini ilgilendirmeyen şeyleri öğrenmeye çalışma. Gönülden olan, candan, sevecen. Ucu bucağı olmayan, sonsuz, sınırsız. Çığlık, yaygara, feryat. Arkadaş, yakın dost, sohbet arkadaşı. İnsanlardan çabuk sıkılan, kalabalık ortamdan hoşlanmayıp yalnızlık isteyen kişi. Birbirinin içine girerek çözülemeyecek biçimde karışmış olan, iç içe geçmiş, çapraşık. Saf, temiz kalpli, kolayca aldatılabilen. Berceste, edebiyatta öz, güzel, latif, ince anlamlı, kolayca hatırlanan, uapısı sağlam dize ya da beyittir. Olgunlaşmamış meyve. Beyhude, faydası olmayan söz. Dış görünüşe ve gösterişe önem vermeyen, görmüş geçirmiş, babacan insanlar için kullanılan bir sıfattır. Vazgeçilmez olan, acele yapılması lüzumlu bulunan. Bir kişinin veya bir eşyanın dışarıdan görünen dış yüzü. Uyanık, akıllı, güçlü hafızalı kişi. Zaman bakımından geçmiş, geride kalmış. Yağlı, salçalı ve sulu yemek. Şen şakrak ve girişken kişi. Sinirlenerek herhangi bir eşyayı atabildiği en uzak noktaya atmak. Ay'ın etkisiyle huyunun değiştiği sanılan kimse. Deniz veya okyanuslarda güneş ışığının ulaşamadığı en derim kısım. Araya soğukluk girmiş, bozulmuş dostluğa denir. Vazgeçilmez olan, acele yapılması lüzumlu bulunan. Beyhude, faydası olmayan söz. Kalıcı, sağlam, sürekli, devamlı. Kötülerin arasında daha iyisi. Değersiz, bayağı, kötü. Bayramlaşma, birbirinin bayramını kutlama. Karşılık olarak. Dağılma, geçme, yayılma. Tüyler ürpertecek denli korkunç, yürek parçalayan, acı acı. Cana yakın, sevimli, uysal. Üstün nitelikli insan. Bir yana bırakılsa da, hesaba katılmasa da, vazgeçilse de. İpe sapa gelmez, değersiz, önemsiz, uydurma, saçma söz. Boş yere, boşuna, amaçsız, nedensiz, rastgele. Şımarık, nazlı yetiştirilmiş kimse. İyi özellik, iyi nitelik. Boğazına düşkün. Tadı acımtırak, ekşimsi ve buruk olan. Rahatına, keyfine çok düşkün kişi. İçi kan ağlayan. Delicesine sevmek. Yalnız kendini düşünen, kendi çıkarlarını herkesinkinden üstün tutan kişi.