Kimileri "karga"nın kahraman olduğunu düşünse de bu karakterin etrafı karanlık bir duvarla çevrili adeta. İntikamıyla arasına giren herkesi öldüren "Karga", yalnızca katilleri öldürmekle de kalmaz, tuzağına düşen herkesin canına kıyar.
"Mad" Max Rockatansky - Mad Max & Sequels - 1979 (Mel Gibson)
Mad Max, mükemmel bir anti-kahraman örneği olarak karşımıza çıkıyor. İntikam savaşını sürdürmek için polisliği bırakan Max, dünyanın yıkılmaya yüz tuttuğu bir zamanda yeniden belirir, ve öncelikle kendini düşünmek koşuluyla, hayatta kalan ve kendisine verebileceği bir şeyi olanlara yardım eder. Üçüncü filmde Mad Max, kendisini sevenlerle olmak yedrine yoluna tek başına devam etmeyi tercih edecektir.
Max, insanlara yardım etmeyi, yalnızca tersi durumda kendisine zarar gelecekse kabul eder; ki bu da onu tüm zamanların en sevilen anti-kahramanlarından biri yapar.
Snake Plissken - Escape From New York - 1981 (Kurt Russell)
Snake Plissken, bir kötü adam "kahramanı"na ait tüm özellikleri kendinde toplayan bir karakter... Bir hükümlü olan anti-kahramanımız, hükümetten nefret eder, içki ve sigarayaysa bayılır ve otoriteyi kesinlikle takmaz. Kötü adam olması ise yalnızca hükümet ve otoriteyle ters düşmesinden kaynaklanır.
Bunun dışında, baskıyla bile olsa, iyilik yapabilir ve birlikte çalıştığı "iyi adamlar"dan daha ahlaklı bir karaktere sahiptir. Kendi çıkarına hizmet etmediği sürece kimseye iyilik yapmaya yanaşmayan Plissken'i çevreleyen büyük bir karanlık vardır. Dört bir yanındaki tüm bu pisliklerle savaşırken takındığı "önce ben" tavrı, onu geleceğin anti-kahramanı haline getiriyor.
Harry Callahan - Dirty Harry - 1971 (Clint Eastwood)
"Kendine sor: 'Bugün kendimi şanslı hissediyor muyum? diye. Ha, kendini şanslı hissediyor musun, serseri?" sözleri sinema tarhininin en ünlü repliklerinden biri haline gelmiştir. Bu repliğin sahibi olan Dirty Harry lakaplı Harry Callahan karakteri, özellikle de suçluların hakları söz konusu olduğunda, yasaları çiğnemekten hiç çekinmeyen bir polis olarak karşımıza çıkıyor. Dirty Harry, adalet duygusu oldukça gelişmiş olduğu halde "amaç aracı meşru kılar" düsturuyla hareket ettiği için gözden düşerek bu listeye girmeyi hak ediyor.
Tyler Durden - Fight Club - 1999 (Brad Pitt)
Anti kapitalist dünya görüşü, kredi kartı karşıtlığı, insanı zombiye dönüştüren her şeye olan düşmanlığıyla Tyler Durden tam bir modern bir anti-kahramandır. Film; bozulmuş, yozlaşmış ve sürekli düzeltilmeyi bekleyen modern bir toplumu inceler. Tyler Durden ise bu toplumun içinde güçlü, bağımsız ve "canlı" kalmayı başarabilmiş -her erkeğin olmak istediği gibi-, karşısında güçsüz kaldığımız bariz yanlışlıklarla mücadele eden; fakat bunu hiçbir ahlaki sebep gözetmeksizin, yalnızca gücü yettiği için yapan bir karakterdir. Yaptığı her ne ise, yalnızca istediği için yapan bu adamı kimileri kahraman olarak görmek istemesi de muhtemel...
The Man With No Name "Blondie" - The Dollars Triology - 1964,65,66 (Clint Eastwood)
Clint Eastwood'un ismi bu listede iki defa yer alıyor. Western filmlerinin bu isimsiz karakterine hayran olmamak elde değil. Karanlık bir geçmişe sahip, geleceği olmayan bu adam, öldürmeyi ve öldürdükten sonra ne yapılması gerektiğini çok iyi bilir. Nazik değil, ancak kesinlikle dürüsttür. Bir katildir ve bunu bilir, fakat yalnızca katilleri öldürür. Bir geleceği olmadığı için ismi yoktur, fakat onurlu olduğu su götürmez bir gerçektir. Ne iyi, ne kötü, ama onurlu; yani mükemmel bir anti-kahraman...
The MacManus Brothers (Connor & Murphy) - The Boondock Saints - 1999 (Seans Patrick Flanery / Norman Reedus)
Troy Duffy'nin kült filmi, inançlarına son derece bağlı, fakat "Tanrı'nın intikamcı eli" olma fikrini bütünüyle kabul eden İrlandalı iki erkek kardeşin öyküsünü bizlere sunuyor. Bu kardeşler küfrediyorlar, içki içiyorlar ve en ufak bir pişmanlık duymadan öldürüyorlar... fakat sadece kötüleri vuruyorlar.
Hikâye, Rus mafyasında çalışan bir çift Rus katile karşı meşru müdafaa olarak başlıyor ve MacManus kardeşlerin, çevrede kol gezen kötülüklere karşı hiçbir şey yapmadan durmanın, kötü insanları öldürmekten çok daha büyük bir günah olduğuna karar vermeleriyle gelişiyor. Kendi kanunlarına göre düzen sağlamayı ilke edinmiş bu kardeşler anti-kahraman tanımına tam olarak uyuyorlar.
D-Fens / Bill Foster - Falling Down - 1993 (Michael Douglas)
"Falling Down" tam anlamıyla kült bir film olarak adlandırılabilir. Birçok insan bu filme bayılıyor, bir o kadarı da filmden nefret ediyor. Los Angeles'ta yaşayan son derece normal bir insan olan Bill Foster (D-Fens), korkunç sıcak bir yaz gününde kızının doğumgünü partisine yetişmeye çalışmaktadır, ancak hiç de insaflı olmayan bir toplum tarafından devamlı olarak engellendiğini hisseder ve hepimizin içinden gelip de yapamadığı şeyi yapar: savaşır. Başına buyruk davranmaya ve aklını yitirdikçe şiddetin dozunu artırmaya başlar.
Yanlış para üstü veren bir bakkaldan, resimdekilere hiç benzemeyen kötü fast-food yemeklerine, kendisini soymaya çalışan iki çete üyesinden, kar küresini kıran bir Neo-Naziye... D-Fens, "iyi" bir tarzda olmasa da, insanların gündelik hayatlarında karşılaştıkları ve sinirlendikleri sorunlarla yüzleşiyor. Bozuk olanı düzeltme yöntemi şiirsel olmasına karşın hikâyenin sonunda aklını yitiriyor ve birini öldürüyor. Ancak yine de sınırları bu kadar zorlanan bir katil, seyirci tarafından acıma duygusuyla karşılanıyor.
Leon - Leon: The Professional - 1994 (Jean Reno)
Hikâye örgüsü bu kadar başarıyla kurulmuş bir film ve Leon kadar başarılı bir film karakteri kolay kolay bulunmaz. New York'un karanlık bir bölgesinde yaşayan Leon, profesyonel bir katildir. Sorunlu bir aile hayatı olan 13 yaşındaki Matilda ise onun yan komşusudur. Ailesi öldürüldükten sonra, Matilda'ya Leon bakmaya başlar. Leon'a sürekli olarak sinir bozucu sorular soran küçük kız, bu adamdan kendisinin ilk aşkı olmasını ister. Leon ise bu teklifi reddedecek kadar insancıl bir figürdür.
Travis Bickle - Taxi Driver - 1976 (Robert De Niro)
Tüm anti-kahraman listelerinin en başına yerleştirilmeyi hak eden bu taksi şoförü karakteri, karanlığın insan ruhuna nasıl sızabileceğinin en iyi örneğini sunuyor.
Seyirci olarak ilk başta Travis Bickle ile empati kurmak kolay gözükse de yaptıklarının ardındaki güdülerin bilinmezliği, eylemlerinin arkadasında durmamızı güçleştirir. Her ne kadar davranışlarının ahlaki açıdan doğru bir yanı olsa da, neyi niçin yaptığını bilemeyecek kadar kafası karışmış olması, bu karakteri kahramandan ziyade bir anti-kahraman haline getirir.
