Ses renginin etkileyici güzelliğiyle keman, en yaygın ve en sevilen çalgılardandır.
Değişen ruh durumlarını ya da doğa güzelliklerini ayrıntılı bir biçimde canlandırabilir. Duygusal anlatım zenginliği onu ‘solo çalgı’ yapmıştır.
Tınısındaki sıcaklık ve yorum olanaklarının çeşitliliğiyle keman, usta bir anlatıcıdır. Çalgının Oda müziğindeki ve orkestradaki rolü büyük değer taşır.
Keman yalın bir çalgıdır
Genel görünümüyle içi boş bir rezonans kutusu üzerinde gerilmiş dört telden ve uzunca bir saptan oluşur.
Gövde uzunluğu 38 cm dir. Yapımında ince oranlarla ve akustik hesaplamalarla belirlenmiş 70 parça kullanılır.
Notaları sol anahtarıyla yazılan kemanın telleri sırasıyla ‘Sol, Re, La, Mi’ olarak akort edilir. Teller ‘tam beşli’ arlıklarla tınlar. Her telin kendine özgü bir ses rengi vardır.. En ince sesleri veren ‘Mi’ teli, parlak bir ses rengine sahiptir.
La ve Re tellerinin sesi yumuşak ve tatlıdır. Duygusal anlatımlar, bu iki tel üzerinde derin etki yaratır. Sol telinin tınısı ise insan sesindeki ‘alto’ ya benzer. Bu tel üzerinde yumuşak ve kuvvetli sesler, koyu ve dolgun tınılar, elde edilir...
Keman çalma tekniği son derece zengindir. Arpejler, geçitler, diziler, flajöleler ve pizzicatolar çalgıya sınırsız teknik olanak sağlar.
Orkestra içinde kemanlar, ‘birinci ve ikinci keman’ olarak iki guruba ayrılırlar. Birinci kemanlar, genelde yaylı çalgıların en üst partisini seslendirirler.
Eserde ana temalar, daha çok birinci kemanlara verilir. İkinci kemanlar ise birinci kemanlara eşlik görevi yaparlar, bazen de ana temayı duyurma görevini üstlenirler. Onların da işlevi önemlidir.
Takvim.com.tr 
