En güçlü adaylardan biri Türkiye'den Greenwich Kraliyet Rasathanesi'nin düzenlediği dördüncü geleneksel Astronomi Fotoğrafçılığı yarışmasına bu yıl rekor sayıda başvuru geldi. Hem fotoğrafçılıkla ilgilenen amatörler hem de profesyoneller, Güneş'in yüzeyindeki dev patlamalardan Kuzey Işıkları'nın büyüleyici yeşilliğine ve renkli toz bulutlarına kadar birçok görüntü yılın fotoğrafı olmak için yarışıyor. Yarışmanın dört kategorisinin kazananları ve üç özel ödülün sahibi 19 Eylül'de açıklanacak. Kazanan fotoğrafların tamamı 20 Eylül'de Greenwich Kraliyet Rasathanesi'nde sergiye çıkacak. Birçok ünlü ismin jürisinde yer aldığı yarışmanın en dikkat çekici karelerinden biri Türkiye'den. İşte o güçlü adaylar…
En güçlü adaylardan biri Türkiye'den Greenwich Kraliyet Rasathanesi'nin düzenlediği dördüncü geleneksel Astronomi Fotoğrafçılığı yarışmasına bu yıl rekor sayıda başvuru geldi. Hem fotoğrafçılıkla ilgilenen amatörler hem de profesyoneller, Güneş'in yüzeyindeki dev patlamalardan Kuzey Işıkları'nın büyüleyici yeşilliğine ve renkli toz bulutlarına kadar birçok görüntü yılın fotoğrafı olmak için yarışıyor. Yarışmanın dört kategorisinin kazananları ve üç özel ödülün sahibi 19 Eylül'de açıklanacak. Kazanan fotoğrafların tamamı 20 Eylül'de Greenwich Kraliyet Rasathanesi'nde sergiye çıkacak. Birçok ünlü ismin jürisinde yer aldığı yarışmanın en dikkat çekici karelerinden biri Türkiye'den. İşte o güçlü adaylar…
Paul Haese (Avustralya) Bu fotoğrafta Güneş'teki faaliyetler açık açık görülebiliyor. 2012 yılında Güneş 11 yıllık aktivite çemberinin zirve noktasına geldi. Bundan önceki yıllarda uzun bir sükûnet dönemi yaşanmıştı. Bu yıl manyetik olaylar ve güneş patlamaları daha önceki yıllara göre daha fazlaydı.
Miguel Claro (Portekiz) Bu fotoğrafla Dünya'nın dönüşü sırasında yıldızların gökteki konumlarının nasıl değiştiğini görebiliyoruz. Fotoğrafçının yıldızlardan korunmak için bir şemsiye kullanması da hoş bir espri olmuş. Jüpiter de sağ tarafta bir silüet olarak görülebiliyor.
Tunç Tezel (Türkiye) Uludağ Milli Parkı'nda çekilen bu karede yeryüzündeki köy ve kasabaların ışıklarıyla gökyüzünde Samanyolu'nun ışıkları birbirine karışmış sanki.
Thomas O'Brien (ABD) ABD'nin Utah eyaletinde bulunan Arches Milli Parkı'nda çekilen fotoğraf Perseid meteor yağmuru sırasında bir göktaşının bir anını yakalamış. Her yıl gerçekleşen Perseid, en tanınmış ve güçlü meteor yağmurlarından biri: Saatte 80 göktaşına kadar gözlemlemek mümkün ancak bu göktaşlarını kamerada yakalamak neredeyse imkansız.
Tommy Eliassen (Norveç) Norveç'te bulunan Högtuva Dağı, Kuzey Işıkları altında bir başka güzel. Dünya'nın manyetik alanı bir huni vazifesi görerek Güneş Rüzgarları'ndaki parçacıkları gezegenin kutup bölgelerine çeliyor. Yerden 80 kilometre yükseklikte bu parçacıklar atmosferdeki gaz atomları ve molekülleriyle çarpışıyor. Sonuçta da oksijen için yeşil ve soluk kırmızı, azot içinse kızıl görüntüler ortaya çıkıyor.
Bill Snyder (ABD) Cepheus takımyıldızında bulunan bu toz bulutu “Fil Hortumu” diye biliyor. ‘Hortum'u oluşturan yoğun toz ve gaz kümelerinin içinde yeni yıldızlar oluşuyor.
Stefano de Rosa (İtalya) Arkada dolunay, önde Alpler ve Pirchiriano dağının 1000 metrelik yükseltisine kurulmuş Sacra di San Michele manastırı… İnsani, jeolojik ve astronomik zaman ölçüleri bu fotoğrafta yan yana gelmiş. Fotoğraftaki bina insan zamanıyla eski olabilir ama dünya zamanıyla yanındaki dağlara göre daha bir bebek. Ay ise milyarlarca yıldır hep aynı.
David Campbell (İngiltere) Ay'ın birden fazla fotoğrafla oluşturulmuş mozaiği… Uzaydaki en yakın komşumuz olan Ay, Dünya'dan bakınca Güneş dışındaki diğer tüm gökcisimlerinden daha büyük görünüyor. Mütevazı ölçülerdeki teleskoplar Ay'ın yüzeyinde sadece bir bölgeyi görmeye izin veriyor. Dolayısıyla daha geniş alanlar için böyle mozaiklere ihtiyaç duyuluyor.
Michael Sidonio (Avustralya) Çıplak gözle bakınca Orion Nebulası, Orion'un kılıcını oluşturan yıldızlar arasında ufak bir bulanıklık gibi görünüyor. Ancak teleskopla bakıldığında Nebula'nın gerçek ölçüleri ve karmaşık yapısı anlaşılabiliyor. Merkezde yeni oluşan yıldızlar patlayıp çevrelerine radyasyon saçarken tozun içinde bir boşluk oluşturarak hidrojen gazının pembe pembe parlamasına neden oluyor.
JP Metsävainio (Finlandiya) Bu mozaik fotoğraf Cygnus (Kuğu) takımyıldızının içindeki geniş bir alanı kapsıyor. Büyük renkli parlak gaz bulutlarıyla, koyu renk toz çizgileri açık bir şekilde ayırt edilebiliyor. Bu ışıklar çıplak gözle görebilmemiz için çok zayıf ancak uzun pozlama süreleri ve özel filtreler sayesinde bu güzellikleri izleyebiliyoruz.
Jessica Caterson (İngiltere) 15 yaşındaki amatör fotoğrafçı Caterson tarafından çekilen bu fotoğrafta en sağdaki kişi fotoğrafçının ta kendisi. Arkadaşlarıyla Galler'de bulunan Gower Yarımadası'nda bulunan karavan parkında çekilen karede birçok kısa poz yan yana getirilerek yıldızlar ve gökyüzünün bu görüntüsü elde edilirken Dünya'nın dönüşünden kaynaklanan çizgilerin oluşması da önlenmiş. Bu işlemler uçağın ilerlemesinden de anlaşılabiliyor. Son olarak göğü seyreden arkadaş grubunun eklenmesiyle fotoğraf mükemmele ulaşmış.
Dunja Zupanic (Hırvatistan) Bu karede bir jet uçağı ile arkasında bıraktığı buhar izleri Güneş'le bir araya gelmiş. Ayrıca Güneş yüzeyindeki manyetik alanlar da fotoğrafta çok net görülebiliyor. Güneş 11 yıllık çevriminin sonuna yaklaştığı için son yıllarda çok fazla manyetik aktivite yaşanıyor.