Doğma büyüme İstanbulluyum kendimi de kentimi de böyle görmedim hiç. Sabaha karşı saatlerde şaşırtıcı bir araçinsan trafiğinde motosikletimle zor bela ilerleyip dolaşmaktayım. Tophane, Eminönü, Sultanahmet, Beyazıt, Fatih, Karagümrük, Feshane, Ayvansaray Eyüp muhitlerini tenha, ıssız, kimsesiz olması beklenen bu saatlerde ilk kez bunca tıklım tıklım seyretmekteyim. Sanki gece gündüz olmuş, tekmil aile reisleri çoluk çocuğu, neneyi dedeyi de yanlarına katıp akın etmişler İstanbul'un saydığım semtlerine. Çimenlere, kaldırımlara, meydanlara, kahvehanelere, lokantalara, büfe önlerine çömmüş, halıyı kilimi muşambayı yaymış, azık torbasında ne varsa ortaya sermiş "sahur pikniği" yapmakta. Ortalık nasıl coşkulu, nasıl renkli, nasıl cıvıl cıvıl. Sözle anlatım zor ille ki görmek lazım. Hiç akla gelir mi sabah 04.00 sularında Feshane'nin yanı başındaki lunaparkta kayık salıncaklardan (ölüm gondolu da diyorlar) heyecan çığlıkları yükselecek, çarpışan otomobillere binme kuyruğu oluşacak, atlıkarıncalarda çocuk süvariler gülüşecek.
Aynı saatlerde Tophane'nin kadim nargile kahveleri leb a leb dolup taşacak, Sultanahmet'teki tarihi Dikilitaş'ın altında kol böreği, yaprak sarma, kuru köfte, ayran cacık nevaleleriyle bezeli çilingir sofralarından bereket taşacak. İyisi mi boş boşuna laf üretmek yerine fotoğraflarla baş başa bırakayım sizi de alın gözüm seyreyleyin olsun...
Takvim.com.tr 
