Buğday taşıyan karıncasındır, evine ekmeğini taşırsın helalinden. Alın terine saygıda zerre kadar kusur etmemişsindir.
Bilirsin ki insan olmak risklidir bu devirde. Paslı bir hançerin varlığını hissedersin sırtında. Suçlular masumlardan daha güçlüdür artık.
Yalanın, paranın ve talanın kuşattığı bir memlekette, ödüllendirilen değerlere bakar, kendini yersin.
Ruhundaki insanlık hep diridir, dürüst bir vatandaş olmayı ilke edinmişsindir. Kaybedersin!
***
Ahlaksızlığın altın anahtarı vardır ayakucunda. Eğilmek yoktur insanlığın şanında, eğilmezsin. Namuslu bir insanın Allah'ın en soylu eseri olduğunu bilirsin. Alnındaki çizgilerle birlikte çoğalır borçların. Dünyanın kaç bucak olduğunu gösterirler.
Betin benzin atmıştır aldırmazsın.
"Ulan zalim dünya" deyip başını ellerinin arasına koyarsın.
Kopartırsın sana uzanan zehirli sarmaşıkları. Helalinden kuru ekmekle doyarsın.
***
Başını yastığa koyduğunda hesaplaşması başlar insan olanın.
Duaların kalptendir ne başkasının ekmeğine uzanır elin ne komşunun tavuğuna. Seni baştan çıkaramayan soysuz düzene bakıp, gurur duyarsın kendinle. "Bırak" dersin, "domuz domuzu doyursun!" Ne yağmayla işin vardır ne şiddetle ne soysuzlukla. Yorganı üzerine çeker uyursun.
***
Sana başkalarını düşünmeyi öğreten ilahi bir güç vardır ruhunda.
Taş atılmış bir serçe sürüsündeki kuşlar gibi hissedersin kendini.
Namuslu hayatın esintisidir zulüm, aldırmaz gülersin. "İyiler mutlaka kazanır" yazar duvarlarda. Bu düşünceyi iyileri uyutmakla görevli kötülerin uydurduğunu bilirsin ama yine de kötülere özen duymazsın.
Ne lüks otomobillerde gözün vardır ne pahalı evlerde. Alın teriyle kazanılmamış hiçbir şeyi kazanılmış saymazsın.
***
Hayat diz boyu ihanet.
Ahlakın, meslek onurunun ve daha nelerin her gün biraz daha değersizleştiğini görürsün.
Haysiyeti dürüstlüğü küçümseyen yüzlere hayretle bakarsın. Hıncın bilenir de zerre kadar kötülük ve haram dilenmezsin. Hiçbir şeye değişmezsin ruhunun zenginliğini.
Sen insansın. Yokluğa sefalete değil, vicdanların ve insanlığına ölümüne kahredersin!
DOST MU KALDI?
Çıkarları için eğilip bükülen insanları en çok müzik dünyasında görüyorum. Kuyruk salladıkça hacmi genişletenleri, dostluğu reddedenleri. Para insanlığın gelişimini güçlendirirdi, şimdi kötülüğe müsait olanların gelişimini hızlandırıyor! Parayı bulanlar insanlara yüksekten bakıyor ya, yükselen değerin alçaklık olması o yüzden belki de. İnsan yaşlanınca hayatı daha derin sorguluyor ama bazen kendine de geç kalıyor. Bu da bizim yenilgimiz!