Batı'nın büyük utancı insanat bahçeleri

1800'lerin sonu ve 1900'lerin başında Avrupa'da dünyanın dört bir yanından getirilen yerliler 'insanat bahçesi' adı verilen yerlerde sergileniyordu. Özellikle Afrikalıları barındıran bu topluluklar Avruplalılar tarafından tutsak edilip kafes içerisine, tel örgüler ardına hapsedilerek seyredilmeye sunuluyordu. Sergilenen bu yerlilerin özellikle maymunlarla olan bağları vurgulanıp, kucaklarına maymun verilerek poz vermeleri sağlanmıştır. Tüm bu tutsaklar arasında en çok aşağılanıp rencide edilen Ota Benga adında bir Afrikalıydı. 1904 yılında ABD'li misyoner Samuel Philips Verner tarafından Belçika Kongosu'nda yakalandı ve diğer renkdaşları gibi zincire vurularak ve çok zor şartlar altında Amerika Birleşik Devletleri'ne götürüldü. Sivri uçlu dişleri olan Ota Benga bu özelliğiyle diğer tutsaklardan ayrılıyordu. Ota Benganın düşük seviyeli bir insan olarak sergilenmesi insanlık dramı olurken, üzerinden para kazanılmasıyla korkunç bir olaya dönüşmüştür. Bu vahşiliğe ortak olan Avrupalılar Ota Benga'yı görmek için 25 sent, dişlerini görmek için fazladan 5 sent para ödüyorlardı. Avrupa'dan sonra kaderi Amerika'lıların eline düşen Ota Benga, 1906'da Bronx Hayvanat bahçesine getirildi. Burada maymun ve orangutanlarla aynı kafese kapatıldı. Bu içler acısı durum İnsan hakları savunucularının Hayvanat bahçesi yönetimine yaptığı baskıyla sona ermiştir. Benga, daha sonra medenileştirme adı altında çeşitli uygulamalara maruz bırakıldı. Maruz kaldığı bu uygulamaların etkisinden kurtulamadı ve 20 Mart 1916 yılında 32 yaşında iken çaldığı bir tabancayla kendisini kalbinden vurarak intihar etti. Afrikalı kabilelerden Chirichiri'lerin bir ferdi olan Ota Benga'nın ismi kendi dilinde 'Dost' demektir. Evli ve iki çocuk babasıydı. İnsanların yarattığı bu vahşilik 2.Dünya savaşından sonra azalmış ve kalan son insanat Bahçesi 1958 yılında Belçika'da kapanmıştır. Ota Benga'nın yapılmış bir heykeli.