DÜNYAYI dolaştı, sonra geldi Elazığ'ın kapısını çaldı. 6.0'lık depremden geriye ise 42 bedenin acısı ve çocukların yüzlerine yansıyan gözyaşları kaldı. O sarsıntının üzerinden tam 1 hafta geçti, ama hayat "Kaldığımız yerden devam" dedi. Yaşamları yerinden eden deprem ise en çok minik bedenleri vurdu. Kimi kardeşini kaybetti, kimi anne ve babasını... Gözyaşları ile Türkiye'nin yüreğine damlayan çocuklar, pamuk helvayla güldü, bir sıcak botla mutluluk tüttü. Ancak hiçbir şey okul özleminin yerini tutmadı. Depremde okulları hasar gören miniklerin tek isteği ise şu oldu: Lütfen bizi tekrar okullarımızla buluşturun. Okula gitmek ve okumak istiyoruz. Hepimiz öğretmen, doktor, avukat, polis olmak istiyoruz.
Takvim.com.tr 
