Beni sarsanlar

Hayatta bazı anlar vardır; biri size bir söz söyler, o söz kafanıza kazınır. Benim de hayatımda böyle özel anlar oldu. Bu sözleri söyleyenleri isimleriyle paylaşmaya çekinmiyorum; zira hepsi kendi alanında büyük başarılar elde etmiş kişiler...
İlki, daha medyaya adım atmadan önce ta Garanti Bankası'nda çalışırken yönetim kurulu üyemiz Mahfi Eğilmez'den gelendir. Mahfi Bey'in ekonomi yazılarına internetten yorumlar yazardım. O da bunu fark edip, "Ece iyi yazıyorsun, ilerde yazı yazarsan sakın bedava yapma" demişti. Bugün profesyonel işim yazarlık ve hayatımı "yazmaktan" kazanıyorum.
İkincisi, aynı mesajı veren dört farklı isimden; Osman Çarmıklı, Hamdi Akın, Süreyya Ciliv ve Mehmet Sezgin. Dördü de birbirlerinden habersiz aynı öğüdü verdi. "Bugüne kadar iyi geldin ama bundan sonraki hedeflerini net belirle ve ona göre az ve öz iş yap"
Üçüncüsü, Show TV Genel Müdürü Saner Ayar'dan. Vizyoner, risk almayı seven bir yönetici. İlk karşılaşmamızda beni öyle bir sarsmıştı ki karşısında ağlamamak için kendimi zor tutmuştum. Şimdilerde onun sözleri beynimin bir köşesinde, kendime güvenim gelmiş bir halde hareket ediyorum. O da "Bugüne kadar kendine yatırım yaptın ama yeter, değerini bil ve her önüne gelen işi kabul etme. Ve söylemlerin yerine yaptıkların konuşsun." demişti.
Sonuncusu ise çok taze. Eski hakem, TV fenomeni sunucu, spor yazarı Ahmet Çakar'dan.
Geçen gün Papermoon'daki öğle yemeğimde sevgili Reha Muhtar'ı gördüm. Onunla oturan Ahmet Çakar önce burada yazamayacağım harika bir iltifat etti.

AHMET ÇAKAR'IN BENİ TOKATLADIĞI AN
Sonra başladı hayat tavsiyesi vermeye... "Ben de 30 yaşımdaydım, zirveye doğru ilerlediğim bir dönemdeydim, aklımdan şunlar geçiyordu..." diye kendi öz eleştirisini ve iç dünyasını paylaştı. Ardından, Okan Bayülgen'in son filmi "Kanalizasyon"daki gibi belki eliyle değil ama sözleriyle beni tokatladı.

Her sabah aynaya bakıp kendine "bugün yine tüm hırsınla bir şeyler yapmalısın, tanıdığın insanlarla ilişkilerini sıcak tutup nasıl işbirliği yapabilirimi tartmalısın, sosyalleşmelisin, her gün haber olmalı, gündeme oturmalısın" diye düşünüyor musun? diye sordu. Eskiden olsa utanırdım ama tüm olgunluğumla "bazen evet" dedim.
Çok normalmiş... Özel dönemlerde böyle hissetmek... Hayat iniş çıkışlarla dolu. Çıkış anlarında fazla kapılmamak gerekiyormuş.
Kitabım yeni çıktı; her gün bir koşuşturma, yeni teklifler... Bir kovalamacadır gidiyor. Haklı. O da haklı, tecrübeli pek çok insan da haklı.
İki seçenek sundu bana; biri "çalışmaya devam, şefkati okuyucularında, arkadaşlarında bul" ya da diğeri "en çekici ve akıllı olduğun şu dönemde iyi bir koca bul".
Cevabımı biliyorum. Kariyerime devam, bir süre sonra da kısmetse evlenmek. Yine erteliyorum... ve kalabalık içinde kendi yalnızlığımı seçiyorum. Ve Paulo Coelho'nun son kitabı "Kazanan Yalnızdır"ı okumaya devam ediyorum...