İhtilali nasıl yaptık!

Hayır ben ihtilal filan yapmadım, büyük usta Aziz Nesin'in ünlü hikayesinden arakladım başlığı.
Hatırlanacağı gibi 27 Mayıs sonrasında kaleme aldığı bu hicivde, bizim ülkede ne kadar kolay darbe yapılabildiğini muhteşem bir üslupla anlatır.
Hikayeyi alıntılama nedenim, 27 Mayıs'ın 50. yılı münasebetiyle yazılan köşe yazılarında yapılan bir iki ufak hata. "27 Mayıs'ta, TRT ele geçirilerek bir dakikada ihtilal yapıldı!" dendi ya yanlış. Çünkü 1960'da, TRT değildi ele geçen, sadece Radyoeviydi!
Aziz Nesin ustanın hikayesine gelince, ihtilal yapılan şehrinin adı "Matrakapolis!" İşte bu Matrakapolis'te bir gece bir gurup subay darbe yapmaya karar veriyorlar. Biri radyo binasını zaptedecek, diğerleri de birkaç önemsiz kurumu ele geçirecekler.
Neticede birkaç kişi varıp radyoevine el koyuyorlar. Komutan halka yaptıkları eylemi mikrofondan anlatacak ama o ne? Hiçbir hattı çalışmıyor kurumun! Çünkü efendim yağmur başlamış! Şehrin alt yapısı olmadığından kablolar su almış, her türlü haberleşme kaput!
Bizim kumandan subayın kalmış mı elinde mikrofonu? İhtilali başarıyla tamamlamışlar ama halkın haberi yok! Aklıevvelin biri diyor ki; "Paşam telefon hatları az biraz çalışıyor, herkese telefon ederek haber verelim!" Pek beğeniyorlar fikri ve oturup gelişigüzel numaraları çevirmeye başlıyorlar...
Sabaha karşı biri açıyor telefonu. Bizimki anlatıyor, "Ülkenin gidişatını beğenmediğimiz için idareye el koyduk, vatandaş olarak haberiniz olsun!" Telefonun ucundaki, bir sevinç narası atıyor, "Ah çok mutlu olduk! Ama ben vatandaş değilim, devirdiğiniz hükümetin ileri gelenlerindenim. Bir salak çıksa da şu yükü bizim omuzlarımızdan alsa diyorduk, Allah mübarek etsin, tepe tepe kullanın!"
Kıssadan hisse diyeceğim de...
Neyin 'kıssa'sı, neyin 'hisse'si bilemedim şimdi...

* * *
Türkiye dünyaya karşı
ABD-Türkiye maçını izlerken bir taraftan Eurovizyon'u bekliyorum.
Kim ne derse desin yine de hoşuma gidiyor sevgili Bülent Özveren'in, "Yine komşu ülkeler birbirlerine puan veriyorlar" yorumunu bininci defa dinlemek. Bu arada maçta devre arası oluyor. Türkiye, ABD karşısında Arda'nın golüyle 1-0 galip. Diyorum ki kendi kendime, şu maçın sonucunu beklemeden yaz şu yazıyı, rahmetli Ahmet Ertegün'e bir selam sarkıt, sonrasında ya maça ya Eurovizyon'a kaptırır gidersin kendini.
Ahmet Ertegün dedik ya, yine gençlere ufak bir bilgi; Dünya müzik devi Ertegün, Amerika'ya futbol'u sevdiren adamdır!
Amerikan futbolunun tüm ülkeyi salladığı, futbol'un F'sinin bile bilinmediği günlerde Ertegün, New York Cosmos takımını büyük paralar vererek satın alır ve bu dünya devlerini ülkeye getirir. Yıl 1971...
Devler kim mi? Efsane Pele ve Beckenbauer... İki de sürpriz isim; Şimdi Galatasaray'da Rijkard'ın yardımcısı olan Neeskens ve Türk kaleci Yasin Özdanak... Ahmet Çakar'ın karşısındaki yorumlarıyla sinirlerimizi hoplatan Gökmen Özdanak'ın kardeşi. New York Cosmos, bu dev transferlerle o güne kadar futbol ile hiç ilgisi olmayan bu ülkeyi futbola alıştırmıştı. İyi mi yaptı kötü mü o ayrı...
Saat 22.15... Heyecan dorukta.
Türkiye dünyaya karşı. Bir kanalda Amerika ile mücadele ediyor, diğer kanalda tüm Avrupa ile. Manga henüz çıkmamış...
Manga deyince, Eurovizyon'daki tek rock gurubu bizimkilermiş.
Yavrucaklar, bu yarışmadan sonra inşallah dünya starı olacaklarını sanmıyorlardır. Öyle düşünüyorlarsa, meslektaşları ünlü rock gurubu Eurosmith'in solisti Steven Taylor'un (Bir ukalalık, kızı ünlü oyuncu Liv Taylor) şu cümlesini hatırlatmakta yarar var; "Anneme rock starı olacağımı söyledim, ikisini birden olamazsın" dedi. Şimdilik kesiyorum. Heyecan devam ediyor çünkü. Uykum gelmezse görüşürüz...
Gelmedi valla... Türkiye, ABD'ye yenildi, Manga Avrupa'da ikinci oldu.
Hayret Avrupa 'sesimizi' duydu.
Amerika duymadı. Her zamanki gibi.