Turgut Özakman ve onur

Önceki yazımda rahmetli Halit Refiğ'in, "Yorgun Savaşçı" nın kimler tarafından yakıldığı konusundaki düşüncelerini yazmıştım. Halit Abi, dönemin 'zaptiyesi' Kenan Evren ve Başbakanı emekli Oramiral Bülent Ulusu'yu bile aşan 'güçlerden' söz ediyordu. Büyük ihtimalle bunun CIA'nın bir yönlendirmesi olduğunu ve o günlerde orduyu sanat düşmanı olarak göstermenin Amerika'nın işine geleceğini anlatıyordu. Belki de bu onun kafasındaki bir komplo teorisiydi bilinmez ama inanmıştı büyük usta...
Bu olay sadece TRT'ye değil, Türk siyasi hayatına da vurulmuş bir vandalizm damgasıydı. Geçen gün durumdan vazife çıkaran Turgut Özakman bir açıklama yapmış, "Yaktırdım ama içim rahat" demiş. Meğer 'Çılgın Türk' Özakman filmin yakılması için Kenan Evren tarafından görevlendirilen 7 kişilik 'yakma komisyonunun' içindeymiş. Emir önceden verilmişmiş, karşı çıkmış ama elinden bir şey gelmezmiş! Ama bir kopyasının saklanmasını sağlamış, bunun için içi rahatmış!
Hazret'in bir kopya dediği, televizyonlarda gösterimden başka hiçbir işe yaramayan bir video bant. Koskoca filmin negatiflerini yakmışlar ki bir daha basılamasın ve sinema tarihinin karanlıklarına gömülsün diye. Bir başka ilginç nokta da şu: İnsan, hele bir sanatçıysa geçmişindeki bu kara lekeden utanır. Aradan yıllar geçmiş, kimse senin o günlerde yaptığın ayıbı hatırlamıyor, utanıp başını kuma gömeceğin yerde, "Yaktım ama içim rahat" demek nasıl bir ruh halidir.
Özakman, o dönemde Devlet Tiyatroları Genel Müdürü'ymüş. Üstelik Kültür Bakanlığı'nın temsilcisi olarak yakma ekibinde bulunuyormuş. "Devlet memuru olarak o kurula atandığı için elinden bir şey gelmezmiş." Onurlu bir insan hiçbir şey yapamıyorsa, tarihin kendini yargılayacağını düşünür ve hemen istifayı basar. Koltuğu falan düşünmez. Haa.. "Kenan Evren döneminde istifa etmek de petko işidir" diyorsanız, onur da o petkoyla ölçülür zaten. Çılgın Türk'ün onuru da bu kadarmış bu kadarmış işte.