İhanet borsası

Geçen akşam bir yemek sohbetindeydim.
Bir arkadaşımın yakını anlattı.
Zamanın ne kadar kötü olduğunu, hayatın güvenilmez insanlarla dolu olduğunu belgeleyen, yaşanmış bir hikaye.
***
İyi bir işi ve mevkisi olan kadının biri, kocasına deli gibi aşık.
Onun rahat yaşaması için, bütün kazancını neredeyse kocasına harcıyor.
İyi bir araba, iyi bir ev ve kendisini geliştirmesi için her türlü imkan.
Bir gün telefonu çalıyor, arayan bir adam. "Sizin kocanız, benim karımla birlikte" diyor.
Kadın inanmadığı bir suçlamaya tepki gösterirken, telefonun karşı tarafındaki adam diretiyor. "Buyrun" diyor, "Şu anda birlikte olduğu yere sizi götürebilirim." Öyle ilginç detaylar veriyor ki, sonunda kadını ikna ediyor ve gidiyorlar.
Adam haklı çıkıyor...
***
Kadını tanıyan arkadaşım, onunla bu meseleyi paylaşmış biri.
O gece aldatılan kadının yanındaymış.
Kadına, "Sen hiç borçlusunu seven alacaklı gördün mü?" diye çıkışmış. "Bu adamı bu hale getiren sensin" diyerek suçlarken, "Bir erkeğe asla kayıtsız şartsız yatırım yapma" diye akıl vermiş.
***
Düşündüm de, bazen kadınlar çok sevdikleri için, işin ticaretine soyunuyorlar.
Sevgi ticaretine.
Verdiklerinin karşılığında sevgi alacaklarını zannediyorlar.
Oysa böyle erkekler, karısını da kullanıyor, sevgilisini de.
Aldatılan kadın için benim de bir çift sözüm var dedim ve arkadaşımla gönderdim. "Merak etmeyin hanımefendi, sizin eski kocanız, başkasının karısını da borsaya yatırdı."
***
Benim erkeklere olan güvensizliğimi, bundan daha berbat hangi öykü körükleyebilir?