Birini hatırlıyorum

Birini hatırlıyorum, gözlerinin kuyusu beni içine çekerdi.
Dertlerin dışına çekerdi masallarıyla.
Karıncayı bile incitmeyen elleri vardı, parmaklarıyla saçlarımı tarardı.
Yaşımın en deli heyecanı.
Renkleri birbirine karıştırıp, gökkuşağından hamak kurardı.
***
Birini hatırlıyorum, çabuk kızardı, inatçıydı.
Kaşlarını çatınca güneşi batardı gözlerinin. Şiirler yazardı bana. İçindeki hüzünlü çocuğu dışarı çıkarırdı, benimle oynasın diye.
Mızıkçılık yapardı, hiç büyümeyen bir yanı vardı.
Şarkıların dilinden gelecek kurardı.
***
Birini hatırlıyorum, hayatın kaçak yolcusuydu.
Ne zaman, nerde karşınıza çıkacağı belli olmazdı.
Sarı lalelere tutkundu, kırık aşk hikayelerine.
Kimselere benzemezdi yüreği.
Gözlerinin yağmur toplayan bir yanı vardı.
Deliydi, sevgisi dağ gibiydi. Sevda yasalarının geçerli olacağı bir dünyanın hayalini kurardı.
***
Birini hatırlıyorum, bana aşkı öğretti, çaresizliğe karşı dik durmayı. Ömrünü hep başkalarına sebil etti.
Bir gün, içine akıtıp gözlerindeki yağmurları, son trene binip usulca gitti.
***
Biliyorum ki...
Hiç kimse ayrılığı onun kadar derin yaşayamaz.
Birini hatırlıyorum.
Adımı da, soyadımı da söyleseniz.
O beni asla, benim onu hatırladığım gibi hatırlayamaz.